سخنرانی در جمع سفرای کشورهای اسلامی (وحدت ممالک اسلامی تحت لوای قرآن)
  •   سخنرانی
    زمان: 4 بهمن 1359 / 17 ربیع الاول 1401
    مکان: تهران، جماران
    موضوع: وحدت ممالک اسلامی تحت لوای قرآن
    مناسبت: میلاد رسول اکرم (ص) و امام جعفر صادق (ع)
    حضار: سفرای کشورهای اسلامی
    بسم الله الرحمن الرحیم
    رمز آسیب ناپذیری ممالک اسلامی
    من این روز فرخنده و سعید را به همه مسلمین در مشارق ارض و مغارب ارض تبریک عرض می‌کنم. به شما سفرای محترم ممالک اسلامی هم تبریک عرض می‌کنم.
    و مبارک آن روزی است که اهداف اسلام، اهداف پیغمبر معظَّم اسلام در همه کشورهای اسلامی تحقق پیدا بکند و این‌طور نباشد که صرف شعار باشد و از حد الفاظ بیرون نرود. من امیدوارم که ممالک اسلامی در این وقتی که دنیا یک تحولی پیدا کرده است و مستضعفین بیدار شدند و بسیاری از ممالک، استقلال از سایر ممالک پیدا کرده‌اند ما مسلمین هم که جمعیتمان اگر هم باشیم بیشترین جمعیت را داریم، و ذخایرمان بزرگترین ذخایر است، و افرادمان افراد بزرگ و برجسته است، بتوانیم با وحدت اسلامی و زیر تعالیم قرآن مجید با هم مجتمع باشیم. در عین حال که همه در ممالک خودمان استقلال داشته باشیم، لکن تمام مجتمع باشیم تحت لوای اسلام و توحید و نگذاریم که دستهای ابرقدرتها در ممالک ما حکومت کند و ما زیر پرچم آنها باشیم.
    شما آقایانی که در اینجا هستید، در ایران هستید و مشاهده می‌کنید مسائلی که در ایران است، حکومت ایران را و رژیم جمهوری اسلامی ایران را با اینکه مجال باز پیدا نکردند که به‌طور گسترده همه اهداف اسلام را گسترش بدهند، لکن ملاحظه می‌کنید که این حکومت با حکومتهای جائر، با نظام شاهنشاهی که سابق بود چقدر فرق دارد. و از همان‌
  • وقتی که آن نظام دست نشانده بیرون رفت از اینجا، تمام دروازه‌ها باز شد به روی مسلمین و تمام آزادیها تحقق پیدا کرد، و اسلام به حسب اساس در اینجا تحقق پیدا کرد، و دست قدرتهای بزرگ از این مملکت قطع شد. و ما باید بدانیم که اگر ملتها چیزی را خواستند، تحقق پیدا می‌کند. ملت ما خواست که آن حکوت جائر دو هزار و پانصد ساله در ایران نباشد و همان‌طور شد. و خواست که دست ابَر قدرتها از ایران کوتاه باشد و کوتاه شد. و الآن ملاحظه می‌کنید که دراین کشور به ما حمله نظامی کردند، یک دفعه خودشان مستقیماً (1) و الآن هم به توسط صدام حمله کردند به ایران، و این قدر از این زن و بچه و بزرگ و کوچک ایران را اسیر کردند و کشتند و دربدر کردند که شما همه شاهد هستید. و من میل داشتم که اگر تشریف نبردید به این سرحَدَّات و به این ملتهایی که جنگزده شدند، و این شهرهایی که خراب شدند، اگر نرفتید، بروید ببینید و به ممالک خودتان اطلاع بدهید که اطلاع شما، یک سندی است برای آنها. و من امیدوارم که مسلمین محکوم کنند این جائر را و محکوم کنند این رژیم را. و امیدواریم که [ملت‌] عراق هم به آمال خودش برسد که این دولت فاسد را از بین ببرد، و خودشان برای خودشان یک دولتی به دست ملت تحقق پیدا کند.
    ومن دعا می‌کنم، به خدای تبارک و تعالی التجا (2) می‌کنم که ما مسلمین را بیدار کند و ما را به مقاصد اسلامی خودمان برساند. و دستهایی که تفرقه بین ممالک اسلامی می‌خواهند بیندازند قطع کند. و ممالک اسلامی همه با هم بدون اینکه نژادی در کار باشد، بدون اینکه زبانی در کار باشد، همان طوری که اسلام خواسته است مثل دندانه‌های شانه با هم مجتمع باشند. و اگر مجتمع شدند هیچ آسیبی به آنها نمی‌رسد و هیچ کشوری نمی‌تواند به آنها تعدّی کند.
    والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته