نامه به آقای سید احمد خمینی (اهدای کتاب آداب الصلاة)
  •   نامه
    زمان: 25 آذر 1363 / 22 ربیع الاول 1405
    مکان: تهران، جماران
    موضوع: اندرزهای اخلاقی - اجتماعی، و اهدای کتاب «آداب الصلاة»
    مخاطب: خمینی، سید احمد
    بسم الله الرحمن الرحیم
    کتاب «آداب الصلوة» را که خود از آن بهره‌ای نبردم جز تأسف بر قصور و تقصیر بر ایام گذشته که توانایی بر خودسازی داشتم، و حسرت و ندامت در روزگار پیری که دستم تهی و بارم سنگین و راهم بس دراز و پایم لنگ و آوای رحیل در گوش است، هدیه کردم به فرزند عزیزم «احمد» که از قدرت جوانی کامیاب است؛ شاید او - ان شاء الله تعالی - از محتویات آن که از کتاب کریم و سنّت شریف و افادات بزرگان فراهم شده است، بهره مند شود و به معراج حقیقی از رهنمایی اهل معرفت راه یابد، و دل از این ظلمتکده برکَند، و به مقصد اصلی انسانیت که انبیای عظام و اولیای کرام - علیهم صلوات الله و سلامه - و اهل الله بر آن راه یافتند و دیگران را دعوت فرمودند، توفیق یابد.
    پسرم! خود را - که به فطرت الله تخمیر شده‌ای - دریاب و از گرداب ضلالت امواج سهمگین خودبینی و خودخواهی نجات ده و به سفینه نوح که پرتو ولایت الله است رکوب کن که مَنْ رَکِبَها نَجی‌ وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْها هَلَکَ. (1)
    فرزندم، کوشش کن که در صراط مستقیم که صراط الله است، ولو لنگان لنگان حرکت کنی و حرکات و سکنات قلبی و قالبی را رنگ معنویت و الوهیت دهی و خدمت به خلق را برای آن که خلق خدا هستند بنمایی. انبیای عظام و اولیای خاصّ خدا در عین حال که مشابه دیگران اشتغال به کارها داشته‌اند، هیچ گاه در دنیا وارد نبوده‌اند؛ چون اشتغالشان‌

  • بالحق و للحق بوده، در عین حال از رسول ختمی - صلّی الله علیه و آله و سلّم - روایت شده که فرموده است:
    لَیُغانُ عَلی‌ قَلبی‌ و انّی‌ لَاسْتَغْفِرُاللهَ فی‌ کُلِّ یَوْمٍ سَبْعینَ مَرَّة (1) شاید رؤیت حق در کثرت را، کدورت حساب می‌فرمود.
    پسرم! خود را مهیا کن که پس از من بر تو جفاها رود و نگرانی‌ها که از من دارند به حساب تو گذارند. اگر حساب خود را با خدای خود صاف کنی و پناه به ذکر الله بری، هراسی از خلق به خود راه مده که حساب خلق زودگذر است و آنچه ازلی است، حساب در پیشگاه حق است.
    فرزندم! پس از من ممکن است پیشنهاد خدمتی بر تو شود، در صورتی که قصدت خدمت به جمهوری اسلامی و اسلام عزیز است رد مکن؛ و اگر خدای نخواسته برای هواهای نفسانی و ارضای شهوات است، از آن اجتناب کن که مقامات دنیوی ارزش آن ندارد که خود را در راه آنها تباه کنی.
    بارالها! احمد و تبارش و متعلّقانش که از بندگان تو و تبار رسول اکرمند، اینان را در دنیا و آخرت سعادتمند فرما و دست شیطان رجیم را از آسیب به آنها کوتاه فرما.
    خداوندا! ما ضعیف و ناتوانیم و عقب افتاده از قافله سالکان، تو خود از ما دستگیری فرما.
    رَبَّنا عامِلْنا بِفَضْلِکَ وَ لا تُعامِلْنا بِعَدْلِکَ. (2) والسلام علی عبادالله الصالحین.
    23 ربیع الاول 1405 (3) / 25 آذر 1363
    روح الله الموسوی الخمینی‌