اجازه‌نامه
  • اجازه‌نامه
    زمان: 14 اردیبهشت 1350 / 8 ربیع‌الاول 1391
    مکان: نجف‌
    موضوع: اجازه در امور حسبیه و شرعیه‌
    مخاطب: مدرسی خراسانی، سید محمدرضا
    بسم الله الرحمن الرحیم‌
    الحمدللَّه رب العالمین، و الصلوة علی سیدنا محمد و آله الطاهرین، و لعنةالله علی اعدائهم اجمعین.
    و بعد، جناب مستطاب عمادالاعلام و ثقةالاسلام آقای سید محمدرضا مدرسی خراسانی - دامت افاضاته - از قِبَل اینجانب مجاز و مأذونند در تصدی امور حسبیّه و شرعیّه که در عصر غیبت ولی امر - عجل‌الله تعالی فرجه الشریف - از مختصات فقیه جامع‌الشرایط است. «فله التصدی لما ذکر مع مراعات الاحتیاط»؛ و در جمع‌آوری سهم مبارک امام - علیه‌السلام - که ثلث آن را در موارد مقرره شرعیه از آن جمله اعاشه اقتصادیه خودشان صرف کنند و دو ثلث دیگر را نزد حقیر ایصال نمایند که صرف در ادامه حوزه‌های مهمه دینیه بشود و قبض رسید جهت ردّ به صاحبان وجوه دریافت کنند.
    «و اوصیه - ایده الله تعالی - بما اوصی به السلف الصالح من ملازمة التقوی و التجنب عن الهوی و التمسک بعروة الاحتیاط فی الدین و الدنیا و ارجو منه ان لاینسانی من صالح دعواته»؛ والسلام علیه و علی سایر اخواننا المؤمنین و رحمةالله و برکاته.
    8 ع 1 1391
    روح‌الله الموسوی الخمینی‌