سخنرانی در جمع نمایندگان مجلس قطر (توطئه اجانب ، تفرقه بین مسلمین)
  •   سخنرانی
    زمان: ساعت 20: 10 صبح 16 اسفند 1357 / 8 ربیع الثانی 1399
    مکان: قم، مدرسه فیضیه
    موضوع: نقش اجانب در ایجاد تفرقه و جلوگیری از تمسک مسلمین به قرآن کریم
    حضار: هفتاد نفر از نمایندگان مجلس شرع اسلامی قَطَر، و عبدالحمید خاقانی (1) (مسئول گروه)
    اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
    بسم الله الرحمن الرحیم
    سیاست استعمار در جدا کردن ملتها از اسلام و قرآن
    من تشکر می‌کنم از آقایان که از نقطه دور برای تفقد از ملت ما، برای سرکشی به ملتی که بیش از پنجاه سال زیر بار ظلم و جور و جنایت و خیانت لگدکوب شد [آمده‌اند]، تشکر می‌کنم از آقایانی که از بلد نائی (2) آمده‌اند و تفقد می‌کنند از ملت ما و از ما. خداوند شما را و همه مسلمین را از خواب بیدار کند. خداوند ما را، در یک زمانی که خواب و غفلت بر اکثر بلاد مسلمین سایه افکنده است، ما و همه مسلمین را هوشیار و بیدار کند.
    دستهای خیانتکار اجانب که می‌خواستند شرق را - و خصوصاً بلاد اسلامی را - برای منافع خودشان قبضه کنند، با مطالعاتی که کرده بودند در این بلاد، و تمام بلاد را - بیابانهایش را، قصبه‌هایش را، شهرستانهایش را - وجب به وجب مطالعه کرده‌اند و روحیه گروه‌هایی که در این بلاد زندگی می‌کردند مطالعه کرده‌اند و آیینهایی که اینها داشتند و کیفیت نفوذ آیینها در اینها مطالعه شده است، به آنجا رسیده‌اند که نگذارند مسلمین متمسک به قرآن باشند. قرآن را آنها سد راه می‌دانستند. اگر مسلمین همه متمسک به قرآن می‌شدند، برای آنها مجالی باقی نمی‌ماند. قرآن را و اسلام را از مردم‌

  • جدا کردند؛ ملتها از اسلام جدا شدند. با دعوتهایی [که‌] اجانب کردند، چه خودشان مستقیماً چه به وسیله عمالشان در این بلاد - دعوتهای بر ضد ادیان، بر ضد اسلام، بر ضد روحانیت اسلام - جدا کردند مسلمین را، بعضی را از بعض. ایجاد احزاب مختلفه، از صدر مشروطیت به این طرف، تمام برای تفرقه بود؛ و تمام برای این بود که مسلمین با هم مجتمع نباشند. ایجاد تفرقه بین مذاهب - مذاهب مسلمین - برای همین مقصد بود که اینها از هم جدا باشند و نتوانند برای اسلام و به نفع اسلام کاری بکنند. این کارها در طول مدتِ بیش از سیصد سال انجام گرفته است.
    بحمد الله در ایران، در این سنوات اخیر، یک نهضتی، یک نهضت الهی پیدا شد که من نمی‌توانم اسمی رویش بگذارم الّا اینکه این نهضتْ الهی بود. نهضتی که بچه‌های صغیرش با پیرمردهای کبیر با هم بودند؛ نهضتی که بچه‌ها پستانک را در دهان می‌گذاشتند، وقتی بیرون می‌آوردند می‌گفتند «مرگ بر شاه» باز پستانک را به دهان می‌گذاشتند! از بچه‌هایی که اولِ صحبت و حرف زدنشان است تا پیرمردهایی که آخر عهدشان است به حیات، همه با هم بودند و همه با هم طرد کردند این طاغوت را. رمز پیروزی ایران همین بود؛ اتکال به خدا، برای خدا و وحدت کلمه، وحدت کلمه و وحدت غرض [و] مقصد. از هرکس می‌پرسیدند، مقصد این بود که حکومتِ اسلام باشد. مقدمه این بود که حکومتِ طاغوت نباشد؛ مقصد این بود که استقلال و آزادی در پناه حکومت اسلامی باشد. رمز پیروزی ملت ما: وحدت کلمه و وحدت غرض و - مهمتر - اتکال به خدای تبارک و تعالی. شما آقایان در هر جا که هستید این رمز را فراموش نکنید.
    گلایه از دولتهای منطقه
    البته من گله دارم از خلیج و اطراف آن. آنها با ما بسیاری‌شان موافقت نکردند بلکه مخالفت کردند. شما خودتان که آگاهید از افرادی که در آنجا بودند و پشتیبانی از طاغوت می‌کردند؛ و نمی‌دانم الآن هم می‌کنند؟! باز آرزو دارند که برگردد؟! آنها را هدایت کنید؛ به آنها بگویید به اسلام‌روی بیاورید. این حکومتها حکومت طاغوت‌
  • است، حکومت ضد اسلامی است. گمان نکنید هر که قدرت پیدا کرد، خدای تبارک و تعالی با اوست. معاویه هم قدرت داشت، فرعون هم قدرت داشت، فرعون هم سلطنت داشت. سلطنت اگر ظل الله باشد، سلطان اگر ظل الله باشد، پذیرفته است. یعنی چه «ظل الله»؟ یعنی اینکه همین طور که سایه - سایه انسان - هیچ از خودش حرکتی ندارد الّا به حرکت انسان، اگر چنانچه سلطانی هیچ حرکتی نداشت الّا به حرکت و به تحریک خدای تبارک و تعالی، از خودش هیچ نداشت و همه از خدای تبارک و تعالی بود، [او ظل الله است‌]. رسول الله ظل الله است. غیر رسول الله، آنهایی که نزدیک به رسول الله‌اند، نزدیک به ظل الله‌اند؛ اصلْ رسول الله است، او ظل الله است. امیرالمؤمنین - سلام الله علیه - چون تمام وجودش فانی در وجود رسول الله است، ظل الله است. سلاطین جورْ ظلِّ ابلیسند! میزان در تشخیصِ سلطان جائر و سلطان عادل همین است. آنکه ابلیسی است، آنکه جائر است، ظلِّ ابلیس است نه ظلّ الله. حتّی کلمه «ظلّ الله» را هم غصب کرده‌اند اینها! فریب دادند ملتها را. آنکه هیچ ندارد الّا به ارادة الله. هیچ حرکت و سکونی ندارد الّا به ارادة الله؛ وَ مَا رَمَیتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلکنَّ اللهَ رَمی‌ (1). اینهایی که با تو مبایعه کردند، با خدا مبایعه کردند؛ (2) برای اینکه تو هیچ نداری الّا فنا در خدا. آنهایی که طاغوت هستند مثل فرعونها و امثال اینها، اینها ظل ابلیسند. یا ابلیس یا خدا؛ یا ظل الله یا ظل شیطان. اینها به ملتهای ما حتی این خیانت را هم کردند که این لفظ مبارک را برای خودشان غصب کردند؛ چنانچه مقام را برای خودشان غصب کردند.
    تفرقه، عامل ذلت مسلمین
    به برادرهای قَطری ما بگویید و به برادرهای خلیجی ما بگویید که آقا متحد بشوید. زیر پناه بیرق اسلام بیایید. از طاغوت کناره گیری کنید. وحدت کلمه پیدا کنید. رمز غلبه ما وحدت کلمه و اتکال به خدا بود. شما هم اتکال به خدا پیدا کنید و وحدت کلمه؛ شما هم‌

  • پیروز خواهید شد. همه ملتهای اسلام باید یکی بشوند. اگر ملتهای اسلام و دولتهای اسلام متفرق نبودند - دولت اسلامی که نمی‌دانم داریم یا نداریم! و شاید شما بدانید که نداریم، امید است که پیدا بکنیم - اگر مسلمین با هم بودند، اینطور ذلیل نبودند زیر دست اجانب و عمال اجانب. مسلمین قریب یک میلیارد جمعیتند ولی یک میلیارد جمعیت متفرق، جدا از هم. اگر یک حکومت بود مثل صدر اسلام، یک حکومت بود و همه تابع، ما به این روز نمی‌نشستیم. آنها - اجانب - جدیت کردند تا حکومتها را به نفع خودشان متفرق کردند، تکه تکه کردند. حتی اخیراً که عثمانی یک مملکت وسیع بود، وقتی جنگ تمام شد، اینها را به قریب پانزده تا جدا جدا از هم کردند؛ و همه عمال خودشان (1)!
    اقتدای مسلمانان جهان به ایران
    باید مسلمین بیدار بشوند، باید از این خوابی که سیصد سال آنها را خواب کردند هوشیار بشوند؛ اقتدا کنند به ایران که با هیچ - با مشت خالی - بر تانکها و توپها و مسلسلها و قدرتهای بزرگ غلبه کرد برای اینکه اتکال به خدا داشت. همه می‌گفتند ما اسلام می‌خواهیم؛ همه فریاد می‌کردند که ما حکومت اسلامی می‌خواهیم. این ایمان راسخ که در این ملت شکوفا شد، این تبدلی که پیدا شد و تحولی که در نفوس مسلمین اینجا پیدا شد، رمز پیروزی بود: همه با هم اتکال به خدا. برادران من! اتکال به خدا داشته باشید، وحدت کلمه داشته باشید، با هم باشید، تفرقه را کنار بگذارید، خداوند همه شما را عزت، سلامت، توفیق، وحدت کلمه عنایت فرماید. خداوند اسلام را قوه و قدرت عنایت فرماید.
    والسلام علیکم و رحمة الله