سخنرانی در جمع اعضای کمیته استقبال (دستاوردهای انقلاب - شعار ملیت)
  •   سخنرانی
    زمان: 12 بهمن 1357 / 3 ربیع الاول 1399
    مکان: تهران، مدرسه رفاه
    موضوع: از دستاوردهای انقلاب - توطئه با شعار ملیت
    حضار: اعضای کمیته برگزاری استقبال
    [بسم الله الرحمن الرحیم‌]
    رمز پیروزی
    ... تا اراده خدای تبارک و تعالی نباشد برای بشر ا:مکان: ندارد که به یک همچو وحدت کلمه‌ای برسد. شما می‌دانید، شما که در ایران بودید بهتر می‌دانید که در سرتاسر ایران، از آن دهات تا مرکز، همه یکدل و یکصدا این خاندان را طرد کردند. بچه‌هایی که تازه زبان درآوردند با جوانها و پیرمردها همه هم صدا شدند. دست خدا با جماعت است. برادرهای من، این وحدت کلمه را حفظ کنید. رمز پیروزی شما وحدت کلمه است. اختلاف را کنار بگذارید.
    وحدت حوزه و دانشگاه، بزرگترین پیروزی
    من بزرگترین پیروزی را آشتی بین دانشگاه و مدارس علمی [حوزه‌های علمی‌] می‌دانم. اگر ما هیچ پیروزی پیدا نکرده بودیم الّا همین معنا که بین دانشگاه و طبقه روحانی نزدیک کردیم و تفاهم حاصل شد ... و این دست خیانتی که سالهای طولانی جدایی انداخته بود بین این دو طبقه قطع شد. و بحمد الله، هم روحانی فهمید که دانشگاهی آنچه اجانب گفته‌اند نبود و هم طبقه جوان و دانشگاهی فهمیدند که روحانی آنطور که برای اینها توصیف کرده بودند نبود. آنها می‌خواستند که ملت را از هم جدا کنند و تمام هستی ملت را ببرند، و خود ملت [را] باز به هم ریزند - اختلاف با هم - از مصالحشان غافل باشند. شما ملت ایران ثابت کردید که با وحدت کلمه، یدِ اجانب، دست آنها را قطع کردید؛ دست این شاه ظالم، دست این محمدرضای ظالم را که می‌خواست‌
  • تمام هستی ما را به باد فنا بدهد قطع کردید.
    ترفند ملی گرایی
    الآن هم بعضی از کسانی که با او ارتباط دارند و با صورتهای خیلی ظاهرالصلاح پیش آمدند، به اصطلاح «ملی» پیش آمده‌اند، (1) اینها هم می‌خواهند همان منافع اجانب را با این صورت حفظ کنند. خود محمدرضا هم این ادعاها را می‌کرد: به قرآن کریم تمسک می‌کرد؛ به آزادی زن و مرد تمسک [می‌کرد]؛ «آزادزنان و آزادمردان» می‌گفت؛ لکن همه حیله بود. حالا هم که «ملیت» گفته می‌شود و «ملت» گفته می‌شود، و اینکه آزادی می‌دهیم و فلان [برنامه‌] را حذف می‌کنیم، فلان [برنامه‌] را زیاد می‌کنیم - تمام اینها حیله است و ملت باید بیدار باشد و بداند و این حیله‌ها را خنثی کند. من از خدای تبارک و تعالی سلامت همه شما و وحدت کلمه‌تان را می‌خواهم؛ و امیدوارم که دست اجانب و کسانی که مربوط به اجانب است از مملکت شما قطع شود.