پایگاه گسترش آراء و اندیشه های امام خمینی رحمة الله علیه
جلد ۷ - صفحه ۳۰۶
  سخنرانی
زمان: ۲۵ اردیبهشت ۱۳۵۸ / ۱۸ جمادی الثانی ۱۳۹۹
مکان: قم
موضوع: خیانت و بند و بست مدعیان حقوق بشر - جفاکاری نسبت به مستضعفان
حضار: اعضای هیأت بازرگانان ایرانی
بسم الله الرحمن الرحیم
«حقوق بشر» حربه‌ای در دست دشمن
البته آنهایی که منافع خودشان را در خطر می‌بینند یا منافع اربابهای خودشان را، از این نهضت به هر صورتی که باشد شکایت دارند و با هر توطئه‌ای می‌خواهند این نهضت را خاموش کنند. گاهی به بهانه «حقوق بشر» از این اعدامهایی که در ایران شده است انتقاد می‌کنند، و این را یک امر خشونت آمیز می‌دانند. اینها در ایران نبودند ببینند چه شد، و در پنجاه سال و بیشتر بر ایران چه گذشت و بر جوانهای ما اخیراً چه گذشت؛ لکن اطلاع دارند؛ همچو نیست که اینها بی‌اطلاع باشند. اینها مطلع هستند که شاه سابق و شاهِ جلوتر با ایران چه کردند، و جنایات این دو تا مرد یا نامرد به ایران چه بود. خیانات اینها را اینها اطلاع دارند. این جمعیتی که ادعا می‌کنند جمعیت حقوق بشر و حالا برای حقوق بشر دارند سینه می‌زنند که «این عده که تا حالا کشته شده است چرا کشته شد؟ این یک خشونتی است!» اینها خشونتهایی که در عصر این پدر و پسر بود نادیده گرفتند. آن قتلهایی که به دست عمال اینها واقع شد، و گاهی هم به دست خود محمدرضا واقع شد، آنها را اصلاً نظری به آن ندارند. نه آن وقت که ملت ایران آن جور ابتلا داشت و آنطور اینها غارت و قتل می‌کردند یک کلمه گفتند و از «حقوق بشر» اسم بردند؛ و نه در آخر، که تمام جنایاتی که در ایران واقع می‌شد در ظرف - تقریباً - دو سال آخر که همه ملتها اطلاع بر آن پیدا کردند و ملت ایران آنطور گرفتار شد که جوانهای ما را در خیابانها دسته جمعی کشتند.