سخنرانی
زمان: ساعت 30:10 صبح 20 شهریور 1359 / 1 ذی القعده 1400
مکان: تهران، جماران
موضوع: انتظار ملت از دولت و دولتمردان و ضرورت انجام آن
حضار: هیأت دولت، آقایان: رجایی، محمد علی (نخست وزیر) - عارفی (وزیر آموزش عالی) - دوزدوزانی (وزیر ارشاد ملی) - منافی (وزیر بهداری) - عباسپور (وزیر نیرو) - قندی (وزیر پست و تلگراف و تلفن) - نبوی، بهزاد (وزیر مشاور در امور اجرایی) - نعمت زاده (وزیر صنایع و معادن) - گنابادی، شهاب (وزیر مسکن و شهرسازی) - فیاض بخش (وزیر بهزیستی) - سلامتی (وزیر کشاورزی)
بسم الله الرحمن الرحیم
خطر حبّ نفس و غفلت از خدا
من اول دعا می‌کنم که خدای تبارک و تعالی شما آقایان را از عنایت خودش محروم نکند و شما را به راهی که رضای اوست هدایت بفرماید و شما به مقصدی که مقصد اسلام است و آرزوی ملت است، برسید. آنچه که خطر برای هر انسانی و هر متصدی امری هست حب نفْس است. رأس همه خطاهایی که انسان می‌کند، حب نفْس است. هر بلایی سر انسان خودش می‌آید یا جامعه از دست قدرتمندان می‌بیند این در اثر هوای نفْس و خودخواهی است. در روایات ائمه ما فرموده‌اند: رَأسُ کُلِّ خَطیئَةٍ حُبُّ النَّفْس‌؛ (1) یعنی، همه خطاهایی که از انسان صادر می‌شود در اثر همین خودخواهی و غفلت از خداست. انسان باید کوشش کند که این حبّ نفْس را اگر نمی‌تواند تمام کند کم کند، البته مسئله بسیار مشکلی است و محتاج به ریاضت است، لکن مسئله نشدنی نیست.
مشکل است، لکن نشدنی نیست. اگر انسان در هر امری که وارد می‌شود در آن امر، خودخواهی را کنار بگذارد و مصلحت را ملاحظه بکند و خدا را ملاحظه بکند، هم موفق می‌شود و هم از