سخنرانی
زمان: قبل از ظهر 15 آذر 1359 / 27 محرّم 1401 (1)
مکان: تهران، جماران
موضوع: احتراز از اختلافات
حضار: پرسنل سپاه پاسداران انقلاب اسلامى پادگان امام حسین و ولى عصر
بسم الله الرحمن الرحیم
نمونه بودن جوانان ایران در تاریخ
تاریخ اسلام جز یک برهه از صدر اسلام، جوانانى مثل جوانهاى ایران ما سراغ ندارد.
و ملتى مثل ملت ایران در تاریخ ثبت نشده است. شما در کجاى تاریخ - جز یک برهه در صدر اسلام آن هم نه به‌طور وسیع بلکه به‌طور محدود - سراغ دارید که جوانان یک کشور این‌طور عاشق جنگ باشند؟ این‌طور عاشق دفاع از کشور خودشان باشند؟ و این طور ملت، همه با هم یکصدا دنبال پیروزى ارتش و سپاه پاسداران و سایر قواى مُسلَّحه باشند؟ و کجا دیدید که عاشقانه دنبال شهادت باشند؟ من به این چهره‌هاى نورانى و بشّاش شما، و به این گریه‌هاى شوق شما حسرت مى‌برم. من احساس حقارت مى‌کنم. من وقتى با این چهره‌ها مواجه مى‌شوم. و این قلبهائى که به واسطه توجه به خداى تبارک و تعالى این‌طور در چهره‌ها اثر گذاشته است، احساس حقارت مى‌کنم. من غیر از دعا که بدرقه شما کنم چیزى ندارم که به شما بکنم. من چطور به این احساسات خداگونه و به این توجهاتى که شما به خداى تبارک و تعالى دارید، و به این عزم راسخ شما و این شجاعت بینظیر شما، چطور من مى‌توانم از شما ستایش کنم؟
اختلاف بین گروهها؛ خواسته دشمن
عزیزان من! شما در بارگاه حق تعالى منزلت دارید. شما و ملت ما در یک برهه حساسى از زمان واقع شده‌اید که باید همان کلامى را که در صدر اسلام گفته شده است که‌