سخنرانی
زمان: قبل از ظهر 7 اردیبهشت 1360 / 22 جمادی الثانی 1401
مکان: تهران، حسینیّه جماران
موضوع: مقایسه دولتمردان نظام جمهوری اسلامی با رژیم طاغوت
حضار: اعضای انجمنهای اسلامی معلمان استان مازندران، کارکنان خدمات هلیکوپتر و هواپیما، مدیران کل پست و تلگراف و تلفن تهران، کارکنان آموزش و پرورش، اهالی لاریجان
بسم الله الرحمن الرحیم
اسلامی و مردمی بودن انقلاب، دو ویژگی مهم آن
این انقلاب ویژگیهای بسیار مثبت داشت و دارد. این انقلاب از باب اینکه یک انقلابی از خود ملت بوده است و مثل انقلابهای دیگری [نبود] که اکثراً یا همه، انقلاب ملت مستقیماً نبوده. بلکه گاهی حزبی در رأس بوده است و انقلاب کرده است و گاهی حکومتی بر حکومت دیگر قیام کرده است، بر ضد حکومت دیگر و او را سرنگون کرده است. انقلاب ایران نه مثل کودتاهای دنیاست و نه مثل انقلابات دنیا، یک انقلاب خاص خودش است؛ انقلابی است از خود ملت با فریاد «الله اکبر» و با فریاد جمهوری اسلامی.
این دو خصوصیت، که یکی خود ملت در صحنه حاضر هست و بود و یکی اینکه راه یک راه بود، یک راه اسلامی، این دو خصوصیت و دو ویژگی اسباب آن شد که بعد از اینکه بر این قدرتهای شیطانی که در ایران هدایت می‌شد و همه قدرتها هم در دنبال آن بودند، به شکست رسیدند، این‌طور نبود که ملت کنار برود و بگوید که ما رژیمی را کنار زدیم و حالا اشخاص خاصی بیایند و در صحنه اداره کنند کشور را. خود ملت در همه جا و در همه ارگانها حاضر بودند و تمام جهات انقلاب جوشیده از متن ملت بود. این انجمنهای اسلامی که در سرتاسر کشور در همه جا تشکیل شد، این‌طور نبود که یک کسی طرح ریزی کرد که‌ای ملت بیایید انجمن اسلامی تشکیل بدهید، یکدفعه خود ملت‌