سخنرانی
زمان: صبح 22 بهمن 1359 / 5 ربیع الثانی 1401
مکان: تهران، جماران
موضوع: ظلم ناپذیری و مبارزه با ظلم
مناسبت: سومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی
حضار: سفیران و دیپلماتها و وابستگان نظامی کشورهای خارجی مُقیم ایران
بسم الله الرحمن الرحیم
خلاصه تعالیم اسلام؛ نه ظالم باشید و نه مظلوم
من تشکر می‌کنم از آقایانی که، سفرای محترمی که امروز برای سالروز پیروزی ملت اسلام و انقلاب شکوهمند ایران اینجا تشریف آوردند. و من به همه ملتهای مظلوم و همه مستضعفین جهان این روز را - که طلیعه بیرون آمدن از زیر یوغ ابر قدرتهاست و خارج شدن از تحت سلطه سلطه جویان - تبریک عرض می‌کنم.
ملت اسلام پیرو مکتبی است که برنامه آن مکتب خلاصه می‌شود در دو کلمه؛ لا تَظْلِمُونَ وَلا تُظْلَمُون (1). ما در طول تاریخ تحت ظلم و ستم قدرتهای داخلی و خارجی بودیم. خصوصاً در این نیم قرن آخر که با دست دولتهای بزرگ این رژیم را به روی کار آوردند. رضا خان را انگلیسها؛ و محمدرضا را متفقین. در طول این پنجاه سال ما از همه ابعاد، تحت فشار و ظلم بودیم. ظلم و تجاوز فرهنگی؛ ظلم و تجاوز نظامی؛ ظلم و تجاوز اقتصادی، و اجتماعی. ما در طول این پنجاه سال حاضر بودیم در یک کشوری که تحت سلطه خارجی به دست عمّال آنها که از خود افراد داخلی بودند. شاهد ظلمهایی بودیم که اگر در تاریخ ثبت بشود، کتابی باید در آن باب نوشته بشود. آن ظلمهایی که به مذهب کردند و آن ظلمهایی که به ملت؛ به بانوان، به جوانان، به روشنفکران و به علمای اسلام کردند چیزهایی نیست که بشود در یک روز و چند روز تفصیل آن را بیان کرد.
ملت ما