سخنرانی در جمع قضات دیوانعالی کشور (واقعه هفتم تیر و مظلومیت شهید بهشتی)
  •   سخنرانی
    زمان: 8 تیر 1360 / 26 شعبان 1401
    مکان: تهران، جماران
    موضوع: فاجعه 7 تیر و مظلومیت شهید بهشتی
    مناسبت: فاجعه انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری (7 تیر)
    حضار: قضات دیوانعالی کشور، رؤسای شعب، مستشاران و دادیاران دادگستری
    بسم الله الرحمن الرحیم
    «بهشتی» در این مملکت مظلوم زیست
    من این ضایعه بزرگ (1) را به ملت ایران و شما آقایان که نزدیک بودید با آقای بهشتی و مطلع بودید از افراد دیگری که شهید شدند، به همه شما آقایان و ملتمان تسلیت عرض می‌کنم. بنای دشمنهای شما بر این است که افرادی که لیاقتشان بیشتر است بیشتر مورد حمله قرار بگیرند. آنها افرادی را هدف قرار می‌دهند که از آنها خوف دارند که مبادا یک وقتی به آنها صدمه بزنند. واین را من کراراً گفته‌ام که مرحوم آقای بهشتی در این مملکت مظلوم زیست. تمام مخالفین اسلام و مخالفین این کشور حمله مستقیم‌شان را به ایشان و بعضی دوستان ایشان کردند. کسی را که من بیشتر از بیست سال می‌شناختم و روحیاتش را مطلع بودم و می‌دانستم چه جور مرد صالحی و مرد به درد بخوری برای این کشور است، مخالفین او را در کوچه و بازار و محله و صحبتهایی که همه می‌کردند، آن‌طور جلوه دادند. یک مرد صالحی را به صورت یک دیکتاتور درآوردند! و شما باید مهیا [ی‌] این‌جور مسائل باشید؛ یعنی، کشوری که نهضت کرده برای آزاد شدن و برای مستقل بودن و برای اینکه وابسته نباشد به هیچ قدرتی از شرق و غرب، باید خودش را مهیا کند برای توابعی که پیش می‌آید. یا باید انسان تن در بدهد به همه ذلتها و به همه زیر بار بودنها و تحت سلطه بودنها و یا اگر بخواهد مستقل باشد، باید عوارض و لوازمش را

  • بپذیرد. و ملت ما چون خواسته است مستقل باشد و خواسته است که آزاد باشد و خواسته است که دست جنایتکاران را از این کشور قطع کند لابد در این پیامدها هم ایستادگی می‌کند. این جنایتکاران اشتباهشان این است که خیال می‌کنند ایران با این وضعی که از اول داشته تا حالا، در زمان انقلاب داشت، این مثل جاهای دیگری [است‌] که اگر چند تا بمب در چند جا منفجر کنند و چند نفر از عزیزانشان را از بین ببرند و به شهادت برسانند، ملت عقب می‌نشیند. در صورتی که اینها تجربه کردند از اول نهضت تا حالا؛ اشخاص سرشناس ما، دانشمندان ما، متفکران ما را ترور کردند و ملت به همان استقامتی که داشت بیشتر و مصممتر جلو رفت و از این به بعدهم همین‌طور است. این طور نیست که اگر چند نفر را شهید کردند، دیگران کنار بنشینند. این سنتی بوده است که از صدر اسلام بوده است که در مقابل همه ناامنیها و همه ناراحتیها و همه گرفتاریها، اولیای خدا ایستادند. شاید کسی مثل رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - رنج نبرد در تمام عمر؛ از جوانی و کودکی تا وقتی که رحلت فرمود آن قدر که او رنج برد و آن قدر که او در مقابل قدرتها، در مقابل جنایتکاران ایستاد شاید کس دیگری در تمام عمرش این‌طور نبود و این یک ارثی است که به دست ما رسیده است از اولیا. خوب، یک واقعه‌ای است واقع شده و امید است این چیزی که دشمنمان می‌خواهد که ما را عقب بنشاند سبب بشود که ما جلوتر برویم، ان شاء الله.
    معرفی آقای موسوی اردبیلی به ریاست قوّه قضائیه
    من برای اینکه زودتر این مسئله حل بشود و به جای مرحوم آقای بهشتی شخصیت دیگری باشد، به نظرم آقای موسوی اولی‌ از کسان دیگر است. و چون بناست که مشورت کنم با آقایان، آقایان اگر نظری دارند بدهند. و می‌دانید که ایشان شخص صالحی است برای این امر؛ یعنی، هم جهات فقهی مطالب را مطلع‌اند و هم به جهات اخلاقی و به سایر جهات. آن‌طور که من با ایشان سالهای طولانی آشنا بودم، من بنظرم می‌آید که ایشان از دیگران برای این امر اصلح هستند روی هم رفته. از این جهت به نظرم‌
  • می‌آید که ایشان همین امروز معرفی بشوند و اگر آقایان نظری دارند، نظرشان را بگویند و یک فرد دیگری، اگر بنظر آقایان، یا اکثریت آقایان است، بگویند و به آن اکثریت عمل بشود.
    مسئولیت خطیر امر قضاوت
    علی ایّ حال، مسئله قضاوت آن طوری که می‌دانید مسئله مهمی است. انسان باید بداند که سر و کارش با جان مردم است، با مال مردم است، با نوامیس مردم است و می‌دانید که اگر یک خطایی در حکم - خدای نخواسته - واقع بشود آنهایی که با این نهضت مخالف‌اند آن را بزرگش می‌کنند و هر جا میرسند، می‌گویند. چنانکه دیدید که در این مدت آنهایی که برای ایران یک آشی پخته بودند، شروع کردند و خداوند خواست که کشف بشود. من عرضم به آقایان قضاتِ همه جا هست که توجه به بزرگی این سمت و اینکه بسیار در اسلام مهم است بکنند و توجه داشته باشند این امر را و مراعات بکنند و مسائل را مطابق احتیاط عمل بکنند و حتی الامکان بتوانند [بین‌] طرفین مصالحه [برقرار] کنند.
    در هر صورت، مسئله مهم است و هر قدر که کار، کار پر اهمیتی است، مسئولیتش هم زیاد است. باید توجه بکنید که ان شاء الله، این بار را بخوبی و به‌طور سلامت به محلش و به موطنش برسانید.
    من از خدای تبارک وتعالی توفیق همه شما را خواستارم. مملکت مال خودتان است دیگر، دیگران الآن در او نیستند، مستشارانی ما نداریم دیگر. خودمان می‌خواهیم کار خودمان را اداره کنیم، وقتی خودمان می‌خواهیم اداره کنیم، باید خیلی دقت کنیم که خوب اداره کنیم؛ یعنی، هرکس در هر مقامی که هست اگر همان مقام را خوب اداره بکند، یک مملکت بعد از چند، همه شئونش خوب کار می‌کند. من توفیق همه را از خداوند خواستارم.