سخنرانی در جمع خانواده شهدای کشورهای اسلامی (شعار حمایت از حقوق بشر)
  •   سخنرانی
    زمان: قبل ازظهر 29 بهمن 1359 / 12 ربیع الثانی 1401
    مکان: تهران، جماران
    موضوع: بی توجهی کشورهای اسلامی به مشکلات جهان اسلام - ادعاهای دروغین حامیان حقوق بشر
    حضار: کروبی، مهدی (سرپرست بنیاد شهید) و خانواده‌های شهدای کشورهای اسلامی
    بسم الله الرحمن الرحیم
    مدعیان دروغین طرفداری از اسلام و مسلمین
    من امروز مواجهم با چهره‌های معصومی که تحت ستمکاریهای ابرقدرتها به دست عمّالشان یتیم شده‌اند، آواره شده‌اند. ادعاها زیاد است. ادعای اسلام، همه سران کشورها دارند، و ادعای بشر دوستی و حقوق بشر همه سران کشور عالم دارند. این ادعاها تازگی ندارند؛ در صدر اسلام هم ادعاها زیاد بود؛ لکن در مقام امتحان، عملها موافق با ادعاها نبود. خوارج هم ادعای اسلام داشتند، و امثال عمروعاصها هم ادعای اسلام داشتند، و امروز هم صدام ادعای اسلام و ادعای عرب دوستی دارد، و برادرهای خائنشان هم همین ادعا را دارند - از قبیل سادات و امثال او. لکن وقتی اعمالشان را مشاهده می‌کنید و مشاهده می‌کنیم، بین اعمال آنها و گفتارشان فرسنگها فاصله است. این اسلام دوستها و طرفداران اسلام در طائف جمع شدند، به اسم اسلام در مرکزی که از آن مرکز اسلام بروز کرد - و آن حجاز بود - لکن چه گفتند و چه کردند؟ آیا اسمی از این اطفال معصومی که به دست صهیونیسم بی‌پدر شده‌اند بردند، و آیا از لبنان نامی بردند؟ و آیا از سایر کشورهای اسلامی که تحت فشار ابرقدرتها و بستگان آنها هستند نامی بردند؟
    این اسلام خواهها نمی‌بینند که اسلام در تمام کشورهای اسلامی زیر چکمه ابر قدرتها و وابستگان آنها پایمال می‌شود؟ آیا نمی‌دانستند که در جنوب لبنان، در فلسطین و در ایران و در عراق و در سایر کشورهای اسلامی چه می‌گذرد و با مردم آنجا چه کرده‌اند و چه‌
  • اطفال بیگناه صغیر را بی‌پدر کرده‌اند و از منازل خودشان آواره کرده‌اند؟ آیا کنفرانس طائف این امور را نمی‌دانست؟ به اسم اسلام مجتمع شدند در آن کنفرانس، و از اسلام بویی در آنجا نبود. آنچه بود خرجهای گزاف و زندگیهای اشرافی، بدون توجه به اسلام و اهتمام به امور مسلمین. آیا نشنیده‌اند اینها حدیث رسول خدا را که کسی که صبح کند و اهتمام به امور مسلمین نداشته باشد مسلم نیست؟ مَنْ أصْبَحَ و لَمْ یَهتَمَّ بِأمورِ الْمُسْلِمِین فَلَیسَ بِمُسلِمٍ‌(1) آیا اینها اهتمام داشتند به امور مسلمین جهان؟ این سرانی که در کنفرانس طائف در کشوری که رسول خدا و پیغمبر اسلام در آن کشور بود و تبلیغات او در آن کشور بود، مجتمع شدند، آیا درباره اسلام چه گفتند؟ درباره مسلمین و در امور مسلمین چه اهتمامی کردند؟ آیا به نص حدیث شریف اینها را ما می‌توانیم جزء مسلمین محسوب داریم؟ اینها [با] اطلاع بر کشورهای اسلامی که زیر بار ابرقدرتها و با دست آنها و وابستگان آنها آواره شده‌اند، به قتل رسیده‌اند، و بچه‌های معصوم را به جا گذاشته‌اند، هیچ صحبتی کردند؟ آیا به تجاوز اسرائیل به لبنان و به فلسطین اهتمامی کردند؟ آیا به تجاوز عراق به کشور اسلامی ایران که جرمی ندارد جز آنکه طاغوت را برداشته است و اسلام را به جای او می‌خواهد پیاده کند و به جای رژیم طاغوت، رژیم اسلامی برپا کند، جرمی نداشتند جز این، آیا در کنفرانس طائف از این مسائل بحثی شد؟ یا همه ادعاست.
    اسلامی بودن هم ادعاست و این ادعای رایج بین همه سران کشورهاست.
    ادعای دروغین حامیان حقوق بشر
    توجه به حقوق بشر هم یک ادعایی است. و این رایج بین تمام سران کشورهای دنیاست. لکن در مقام عمل چه؟ کارتر هم ادعا می‌کرد که ما حقوق بشر را احترام می‌گذاریم؛ لکن به حقوق بشر احترام گذاشت؟ آیا شاه مخلوع در ایران به حقوق بشر احترام می‌گذاشت که آنها پشتیبانی از او کردند؟ آیا کشورهایی که دودمان پهلوی را بر ما مسلط کردند، این حقوق بشری‌ها و احترام به حقوق بشر، نمی‌دیدند که اینها چه کردند با

  • اسلام و مسلمین؟ و آیا نمی‌دانستند که صهیونیسم با لبنان و با فلسطین چه کرد؟ یا خودشان شریک بودند؟ همه ادعا می‌کنند. کسانی که مسلمان باشند و اهتمام به امور مسلمین داشته باشند کم‌اند. ملتها خودشان باید در فکر اسلام باشند. مأیوسیم ما از سران اکثر به اتفاق مسلمین. لکن ملتها خودشان باید به فکر باشند. و از آنها مأیوس نیستیم. در قضیه هجوم عراق به ایران ملتها بودند که پیشتیبانی خودشان را اعلام کردند؛ از دولتها کم یک همچو امری واقع شد. یا تأیید کردند از مقابله کفر با اسلام؛ تأیید کردند کفار بعثی را، بعث عراقی را و یا بی‌صدا و بی‌تفاوت کنار نشستند و هجوم کفر بر اسلام را نظاره کردند. اینها که ادعای اسلامیت می‌کنند، نظاره کردند؛ بی تفاوت بودند نسبت به تجاوز اسرائیل به لبنان، به فلسطین و جنایتهای بسیاری که کردند. آیا اینها اهتمام به امور مسلمین دارند و مسلمین در همه بلاد زیر چکمه طرفداران دولتهای بزرگ در فشار هستند و اینها بی‌تفاوت هستند؟ ما چه‌طور این ادعاها را قبول کنیم؟ آنهایی هم که حضرت امیرالمؤمنین علی - علیه السلام - را در محراب عبادت کشتند، مدّعی اسلام بودند. آنهایی هم که لشکرکشی کردند و هجوم آوردند به لشکر اسلام در صدر اسلام و هجوم آوردند به لشکر علی بن ابی طالب آنها هم ادعای اسلام داشتند، با اسم اسلام با اسلام جنگیدند. اینها هم ادعای اسلام دارند، و با اسم اسلام به اسلام خیانت می‌کنند.
    صدام هم مدّعی اسلام است، و با اسم اسلام به کشور اسلامی هجوم آورده است و با اسم اسلام هزاران جوان ما را شهید کرده است و قریب دو میلیون آواره، و با اسم اسلام در مملکت خودش با اسلام و علمای اسلام آن می‌کند که مغول کرد با ایران. ادعاها همیشه زیاد بوده است، و حالا هم هست. من به همه شما اطفالی که به واسطه جور مجرمین بی‌پدر شده‌اید، به همه شما تسلیت عرض می‌کنم، و ما شریک غم شما هستیم.
    ما شریک غم شما هستیم در اینکه از آقای موسی (1) صدر بی‌اطلاعیم. و ما شریک غم شما ملت عراق‌

  • هستیم که آقای صدر (1) و خواهر عزیز ایشان را به آن‌طور کشتند و شکنجه کردند. و ما شریک غم همه مظلومین جهان هستیم، و پشتیبان همه مظلومان جهان. باید مظلومان جهان که هستند خودشان قیام کنند بر ضد مستکبرین. مستضعفین نباید بنشینند که دولتهایشان این کار را بکنند، خودشان انجام بدهند.
    خداوند ان شاء الله اسلام و مسلمین را قدرت بدهد؛ و شما برادران و خواهرانی که از منزلهای خودتان آواره شدید نصرت بدهد.
    والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته