هم می‌ایستند. این را پرسیدند، جبرئیل عرض کرد - به حسب آن‌طور که نقل شده است - که اینها اعمالی است که مصالحش را خودشان دارند می‌فرستند، اینها اینجا درست می‌کنند، وقتی آنها مشغول کار خیر هستند اینها هم مشغول هستند، مصالح می‌رسد. (1) وقتی آنها نه، در جهنم هم همین است و اگر جهنم و بهشت را هم - خدای نخواسته - ما قائل نباشیم، این دنیا مجازات ما را می‌دهد، همین جا.
معذور نبودن مسئولان در خدمت به مردم
باید شما توجه کنید که مسئولیت شما از باب اینکه آرائتان خیلی زیاد است، مسئولیتتان خیلی زیاد است. همچو نیست که آن آقایان دیگر نداشته باشند، آنها هم مسئولیت دارند، همه ما در مقابل اسلام مسئولیم. این اسلامی که با خون اولیا و بزرگان به دست ما سپرده شده است و الآن ما مسئول او هستیم، این اسلام را ما باید به نسل آتیه برسانیم. یک روزی بود که ما بعضیمان عذر داشتیم یا همه‌مان که نمی‌گذارند که ما عمل کنیم به اسلام، در رژیم سابق، خوب، خیلیها می‌گفتند که از ما نمی‌آید، اگر می‌آمد، می‌کردیم. امروز این‌طور نیست، امروز دست همه باز است، مجلس دستش باز است و هیچ کس آقا بالا سر او نیست. دولت هم دستش باز است و مجلس هم تأییدش می‌کند.
رئیس جمهور هم دستش باز است و ملت تأییدش کرده‌اند. هیچ عذری برای ما نیست امروز. چنانچه یک خرابی در مملکت واقع بشود و دنبال اصلاحش نرویم، عذری نداریم. همه ما، چه آنهایی که لشکری هستند و اینجا هستند و نیستند و چه آنهایی که در کشور خدمت می‌کنند و چه مردم دیگر، همه ما مسئول هستیم؛
کُلُّکُمْ راعٍ وَ کُلُکُّم مَسْئول‌
. وقتی همه ما مسئول هستیم و همه ما در مقابل خدا جواب باید بدهیم، باید فکر این کشور باشیم، فکر این اسلام که در کشور ما تشریف آورده‌اند و قدمشان روی چشم، باشیم، نرویم سراغ اینکه حالا که من شدم رئیس جمهور باید چه بشود و چه بشود و من هم باید مقامم چه باشد، خیر، این از ضعف نفس انسان است، از تنگی چشم و قلب انسان است که‌