سخنرانی
زمان: صبح 3 اسفند 1360 / 27 ربیع الثانی 1402
مکان: تهران، جماران
موضوع: عفو محبوسین، تقدیر از رزمندگان
حضار: خامنه‌ای، سید علی (رئیس جمهور) - هاشمی رفسنجانی، اکبر (رئیس مجلس شورای اسلامی) - موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم (رئیس دیوانعالی کشور) - موسوی، میرحسین (نخست وزیر)
بسم الله الرحمن الرحیم
تأکید در مورد عفو محبوسین
من امروز می‌خواهم تأکید کنم در این امر که راجع به این محبوسین - البته به استثنای آنهایی که ما به حسب امر خدا نمی‌توانیم عفو کنیم - باز تأکید کنم که زودتر این قضیه تمام بشود و آقای موسوی (1) به همه جا، همه شهرستانها سفارش کنند که زودتر این کار را انجام بدهند و رسیدگی زودتر بشود تا ان شاء الله، برای عید جدید یک عده چشمگیری از اینها و اگر می‌شود، همه آنهایی که می‌شود، آنها را عفو کرد. حالا گناه دارند، یک گناهی است که قابل عفو است، انحراف دارند انحرافی است که قابل عفو است، تهیه کنند و برای عید جدید که می‌آید بفرستند تا ان شاء الله، اینها عفو بشوند. و من سفارش می‌کنم به این اشخاصی که از این گروهها بازی خورده‌اند؛ اینها یک مقایسه‌ای ما بین حکومت حالا و حکومت سابق و مابین مردم در حالا و مردم در سابق بکنند و بین خدمتهایی که این دولت در این مدت کم با آن گرفتاریهای فوق العاده‌ای که همه کشورها و - تقریباً - همه ابرقدرتها برخلاف این دولت و ملت توطئه می‌کنند، مقایسه کنند و بعد ببینند واقعاً، راهشان چه راهی است. راهی که آنها دارند، می‌خواهند چه بکنند، و راهی که منافقان و برادرهای آنها دارند، اینها می‌خواهند چه بکنند و من از خدای تبارک و