نامه
زمان: 29 مهر 1351 / 13 رمضان 1392
مکان: نجف
موضوع: خانوادگی
مخاطب: مصطفوی، فریده
بسمه تعالی
دختر مهربانم
مرقوم شما پس از مدتها بی‌خبری و انتظار و نگرانی رسید و ما را مسرور کرد. غیر از شما دیگران ما را فراموش کرده‌اند؛ خصوصاً خانم که سرگرم به دید و بازدید و تفریح است. (1) ان شاء الله همه سالم باشید و خوش و خرّم. ماها بحمد الله سلامت هستیم. حسین که عمل کرده بود از بیمارستان بیرون آمده و حالش خوب است. هوای اینجا نسبتاً خوب است، ولی باز پنکه‌ها و کولرهای حرم و بسیار از جاهای دیگر در کار است و من تا دیشب پشت بام می‌خوابیدم، امشب در ایوان می‌خواهم بخوابم، از روی احتیاط.
از صدیقه (2) که هیچ، از فهیمه (3) هم مدتی است کاغذ ندارم. ان شاء الله تعالی سالم باشند. مدت سفر خانم سرآمد و تقریباً سه ماه تمام شد، زودتر روانه کنیدشان. به همه سلام برسانید. از احمد هم هیچ خبری مستقیماً ندارم، و همین طور از آقای عمو؛ (4) خدمت ایشان و خدمت جناب آقای اعرابی (5) و خانم فرشته (6) سلام برسانید.
امید است ان شاء الله همه موفق به روزه بشوید. از همه امید دعا دارم. اینجا ماه، دوشنبه ثابت نشد؛ قم دیده شده است یا نه؟ والسلام.
13 شهر صیام 92
پدرت