سخنرانی
زمان: صبح 4 فروردین 1365 / 13 رجب 1406
مکان: تهران، حسینیه جماران
موضوع: تجلیل و تکریم از شخصیت حضرت علی (ع)
مناسبت: میلاد خجسته حضرت علی (ع)
حضار: موسوی، میرحسین (نخست وزیر) - هاشمی رفسنجانی، اکبر (رئیس مجلس شورای‌ اسلامی) - موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم (رئیس دیوانعالی کشور) - سفرا و کارداران کشورهای خارجی مقیم ایران - مقامات لشکری و کشوری و شخصیتهای روحانی
بسم الله الرحمن الرحیم
اظهار عجز شیعه علی (ع) از شناخت ابعاد او
ان شاء الله، این روز که بزرگترین روزهاست در مذهب تشیع به همه مسلمانها، به همه شیعیان جهان خصوصاً، به ملت بزرگوار ما مبارک باشد
من گاهی فکر می‌کنم که ما با چه شباهتی می‌توانیم دعوی کنیم که شیعه آن بزرگوار هستیم. اگر متفکرین، نویسنده‌ها، کسانی که اطلاعات زیاد دارند، ابعاد معنوی و مادی و جهات دیگرش را ملاحظه کنند، بررسی کنند ابعادی که آن بزرگوار داشته است از اوایل سنین تا وقتی که به شهادت رسید و بررسی کنند که ما چطور می‌توانیم ادعا کنیم که ما شیعه این بزرگوار هستیم، باید همه و همه کسانی که دعوی تشیع می‌کنند - الّا معدود قلیلی که در صدر اسلام مثل ائمه هدی‌ بودند - ما اظهار عجز کنیم که نمی‌توانیم. من نمی‌توانم که در این مجلس حتی یک بعد از ابعاد این بزرگوار را ذکر کنم، لکن برای اینکه یک راهی باز بشود برای آن اشخاصی که اطلاعاتشان زیاد است، معارفشان زیاد است و جهات معنویاتشان زیاد است، راهی باز باشد که آنها فکر کنند و درست بررسی بکنند، بررسی او را و بررسی حال ماها را.
در بُعد معارف، کسی که ادعیه حضرت را ملاحظه کرده باشد و نهج البلاغه را بررسی کرده باشد، می‌داند که پایه‌اش روی چه پایه‌ای هست؛ یعنی، آن که معارف قرآن را