مصاحبه با خبرنگاران و اتمام حجت به دولت بختیار
  •   مصاحبه
    زمان: 5 بهمن 1357 / 26 صفر 1399
    مکان: پاریس، نوفل لوشاتو
    موضوع: اتمام حجت به دولت غیر قانونی بختیار - فراخوانی ملت ایران به تداوم انقلاب - اعلام آمادگی جهت بازگشت به ایران
    حضار: اجتماع گروهی از خبرنگاران، و ایرانیان مقیم خارج
    من از ایرانیانی که با من همراهی کردند متشکرم. من بنا داشتم که فردا را در میان ملت باشم و هر رنجی که آنها می‌برند من هم با آنها باشم. لکن دولت خائن از این امر مانع شده و همه فرودگاه‌های ایران را بست. و من پس از باز شدن فرودگاهها بلافاصله خواهم رفت و به او (1) خواهم فهماند که شما غاصب هستید و خائن به ملت ما؛ و ملت ما دیگر تحمل شما نوکرهای خارجی را نخواهد داشت. باید اینها بدانند که وقت آنکه قلدری بکنند گذشت.
    من ملت ایران را دعوت می‌کنم به ادامه نهضت؛ و دعوت می‌کنم که این قلدرها را سر جای خودشان بنشانند لکن آرامش را از دست ندهند. من از همه ملت ایران تشکر می‌کنم و در اولین فرصت پیش مردمم به ایران خواهم رفت تا با آنها یا کشته شوم و یا حقوق ملت را بگیرم و به ملت برگردانم. خداوند همه شما را توفیق بدهد.
    ملت ایران باید بداند که این شخص که متکفل حکومت شده است به ایل خودش (2) خیانت می‌کند؛ آن ایلی که پشتوانه ایران بودند و رضا شاه آنها را از پای درآورد. این شخص به ایل خودش، به ملت خودش، خیانت می‌کند. و باید ایل بختیاری بداند که این اشخاصی را که به آنها خیانت می‌کنند از جلو راه ملت بردارند. باید ارتش بداند که اینها خیانتکارند؛ به آنها کمک نکنند. باید همه ایران بدانند که توطئه‌ای در کار است؛ (3) از

  • این توطئه باید جلوگیری شود. این آخرین قدمی است که این خائنین برمی‌‌دارند؛ و ما ان شاء الله این قدم را هم می‌شکنیم و پیش شما می‌آییم و آنها را به جای خودشان خواهیم نشاند.
    سؤال: [چه وقت تصور می‌فرمایید که خواهید توانست به ایران بروید؟]
    جواب: هر وقت که منع برداشته شود و فرودگاهها باز شود من به ایران خواهم رفت تا اگر بنا باشد خون من بریزد، در پیش رفقای خودم و همراه جوانهای ایران بریزد. و ما از این هیچ باکی نداریم و ما سرافرازی اسلام و ایران را می‌خواهیم.
    - [آیا حضرت آیت الله توصیه می‌فرمایید که مردم با برداشتن سلاح، فرودگاه را برای بازگشت حضرتعالی باز کنند؟]
    - عجالتاً بنا ندارم که امر به برداشتن سلاح بکنم؛ هر وقت صلاح دیدم این امر را می‌کنم و به آنها می‌فهمانم که چه باید بکنند.
    - [حضرت آیت الله! تصور می‌فرمایید به یک فرودگاه کشور نزدیک به ایران مثلاً به کویت یا ترکیه و از آنجا به ایران بروید؟]
    - باید مطالعه شود.
    - [با توجه به اینکه بازگشت حضرت آیت الله ممکن است باعث خونریزیهای بیشتر شود، آیا باز هم حضرتعالی اصرار به بازگشت خواهید داشت؟]
    - من باید پیش برادرهایم باشم.
    - [آیا این آغاز یک جهاد جدیدی است؟]
    - ممکن است.