مصاحبه با تلویزیون «پی.بی.اس» درباره ماه محرم و رابطه با امریکا
  •   مصاحبه
    زمان: 10 آذر 1357 / 30 ذی الحجه 1398
    مکان: پاریس، نوفل لوشاتو
    موضوع: ماه محرّم - جنگ مسلحانه - رابطه با امریکا
    مصاحبه کننده: خبرنگار تلویزیون سراسری پی. بی. اس امریکا
    سؤال: [حضرت آیت الله، شما در بیانیه خودتان به مردم ایران خطاب کرده اید که از اول محرّم، که از فردا آغاز می‌شود، با هر وسیله ممکن برای سرنگونی رژیم اقدام کنند. منظور شما از «با هر وسیله ممکن» چیست؟]
    جواب: اعتصابات و تظاهرات است. نطقها و بیانهاست که باید از منبر منتشر شود ... ماه محرّم ماهی است که در آن ماه، مردم برای شنیدن مطالب حق آماده‌اند. و الآن مطلب حق ما، آزادی و استقلال است. من امر کردم که در ماه محرّم راجع به این مسائل صحبت کنند و مجالس داشته باشند. و اگر چنانچه منع کردند، آنها به خیابانها و کوچه‌ها بریزند و با هر وسیله‌ای که در اختیار دارند مطالب خودشان را بازگو کنند.
    - [اوامر شما چگونه به دست میلیونها نفر طرفداران شما در ایران می‌رسد؟]
    - مردم طرفدار من هستند و مسائلی که من طرح می‌کنم مسائلی است مردمی که مربوط به مسائل خودشان است و همه خودشان را موظف می‌دانند که مطالب ما را به همه جا برسانند.
    - [مطالب شما چگونه به دست مردم می‌رسد؟ آیا یک سلسله مراتبی در فرماندهی وجود دارد که آنها معتقد و مطمئن باشند که این مطالب، بیانات خود حضرتعالی است؟]
    - مردم مورد اطمینانی هستند که با ما ارتباط دارند و ما به آنها اطمینان داریم و پیامهای ما به وسیله آنها می‌رسد.
    - [اگر چنانچه این روشهای مسالمت آمیز و مبارزات سیاسی کنونی به نتیجه‌ای نرسید، آیا شما دستور می‌دهید که طرفدارانتان بجنگند؟ واقعاً اسلحه بردارند و بجنگند؟]
  • - ما حتی الامکان میل داریم که با مسالمت تمام بشود، و با همین ترتیبی که الآن ملت ایران مشغول هستند که آن اعتصابات و تظاهرات است کار تمام شود و ماه محرّم هم زیادتر خواهد شد. ولی چنانچه به نتیجه‌ای نرسید، ممکن است که تجدید نظر بکنیم.
    - [حتی اگر این به معنای آن باشد که طرفداران خودتان را جلوی گلوله‌های شاه بفرستید؟]
    - البته طرفدارهای ما نمی‌خواهند جلوی گلوله‌ها بروند. آنها می‌خواهند حق خودشان را استیفا کنند. و برای احقاق حق، این امری است ضروری، و تازه مسالمت هم می‌کنند. لکن این شاه است که به کشتن آنها امر می‌کند.
    - [شاه در این ماه‌های اخیر، کوشش زیادی به کار برده تا به طرق مختلف به یک مصالحه‌ای با شما و مخالفین خودش برسد. آیا به نظر حضرتعالی، زمان این مصالحه فرا نرسیده است تا بتوانید جلوی کشتار تعداد زیادی از طرفداران خودتان را بگیرید؟]
    - اگر او راست می‌گوید که می‌خواهد مصالحه کند، به خواست ملت عمل کند. و آن این است که او برود. لکن او درست نمی‌گوید. نمی‌خواهد مصالحه کند. می‌خواهد مردم را اغفال کند و بعد از آن، بدتر از اول رفتار خواهد کرد.
    - [بنابراین، هیچ گونه راه حلی بجز جنگ با شاه نیست؟]
    - هیچ راه حلی نیست.
    - [دولت شاه گفته است که ما در دو شهر از شهرهای ایران، مقادیری اسلحه کشف کرده ایم. آیا این بدان معناست که شما و طرفدارانتان اسلحه جمع آوری کرده اید؟]
    - طرفداران ما برای مقابله با ظلم، مشغول مهیا شدن هستند. لکن حالا دولت ایران راست می‌گوید؟! من آن را نمی‌دانم.
    - [حضرت آیت الله، آیا خود شما مطلع هستید که طرفدارانتان مسلح شده‌اند؟]
    - به ما گفته‌اند که ما می‌خواهیم مهیا شویم و من هم اجازه مهیا شدن را داده‌ام.
    - [که به معنای اینکه اسلحه جمع می‌کنند؟]
    - بله.
    - [شما از کجا این سلاحها را به دست می‌آورید؟]
  • - نمی‌دانم.
    - [به من این جور تفهیم شده که بعضی از این سلاحها از سازمان آزادیبخش فلسطین می‌آید. آیا این درست است؟]
    - اطلاعی ندارم.
    - [آیا این باعث تعجب شما نخواهد بود که این سلاحها از جانب فلسطین آمده باشد؟]
    - نمی‌دانم.
    - [آیا این درست است که شما طرفدار اهداف سازمان آزادیبخش فلسطین هستید؟]
    - ما طرفدار مظلوم هستیم. هرکس در هر کجا که مظلوم باشد ما طرفدار او هستیم. و فلسطینی‌ها مظلوم هستند. اسرائیل به آنها ظلم کرده است، به این جهت ما طرفدار آنها هستیم.
    - [اگر چنانچه شاه برود و دولت مورد نظر حضرتعالی‌روی کار آید، چه تغییراتی در روابط دولت شما با اسرائیل رخ خواهد داد؟]
    - ما اسرائیل را طرد خواهیم کرد و هیچ رابطه‌ای با او نخواهیم داشت. اسرائیل، دولت غاصب است و با ما دشمن.
    - [آیا این بدان معناست که دیگر اسرائیل از ایران نفت دریافت نخواهد کرد؟]
    - نخواهد کرد.
    - [هیچ نفتی از ایران به اسرائیل نخواهد رفت؟]
    - درست است.
    - [اگر دولت مورد نظر شما بر سر کار آید، چه تغییراتی در روابط دولت شما با امریکا به وجود خواهد آمد؟]
    - ما نمی‌خواهیم که به امریکا ظلم کنیم و نمی‌خواهیم که زیر بار ظلم امریکا برویم. آنها کارهایی که کردند و ظلم به ما بوده است، ما آنها را تحمل نخواهیم کرد. اما روابط دوستانه با همه ملتها داریم و دولتها هم اگر به طور احترام با ما رفتار کنند، ما هم احترام متقابل را رعایت می‌کنیم‌
  • - [امریکایی‌ها چه بلاهایی بر سر شما آورده‌اند که شما به آنها اعتراض می‌کنید؟]
    - دولتهای امریکا بزرگترین جنایتی که به ما کردند این است که این دودمان پهلوی را به ما تحمیل کردند و مخازن ما را با دست آن برده‌اند و در عوض چیزی که به درد ملت بخورد ندادند و ارتش ما را در تحت حمایت خودشان قرار دادند که بر ضد ملت ما قیام کند .... در ایران، پایگاه‌هایی درست کردند که مخالف با استقلال ما بوده است. و ما با وجود حکومت این شاه هیچ زندگی صحیح نمی‌توانیم بکنیم. امریکاست که پشتیبانی از شاه می‌کند. و الآن هم رئیس جمهوری امریکا پشتیبانی خودش را اعلام می‌کند و کرده است. یک ملتی که برای احقاق حق خودش، برای آزادی، برای استقلال قیام کرده است، رئیس جمهوری امریکا تعبیر می‌کند که اینها مردم پست و رذلی هستند. این منطق آقای کارتر است و ما از ملت امریکا می‌خواهیم به این آقای کارتر بگویند که، ملتی که مظلوم است، ملتی که در تحت فشار است، ملتی که آزادی و همه آزادیها از او سلب شده است، ملتی که استقلال ندارد، ملتی که کشته می‌دهد، ملتی که ظالمین بر او غلبه کرده‌اند ... اینها الآن می‌خواهند احقاق حق خودشان را بکنند. فریاد می‌زنند که ما آزادی می‌خواهیم، ما استقلال می‌خواهیم. آیا چنین چیزی پستی و رذلی است که کارتر تعبیر می‌کند؟ ما از ملت امریکا می‌خواهیم و امیدواریم که از رؤسای خودشان مؤاخذه کنند. ما میل نداریم که در میان ملتهای مسلمان، ملت امریکا به صورتی درآید که از نظر آنها بیفتد و ملت امریکا را یک ملت ظالمی بدانند. ما در صورتی که ملت امریکا با ما همراهی کنند از ایشان تشکر هم خواهیم کرد.
    - [قراردادهایی نظامی به مبلغ بیست و دو میلیارد دلار بین ایران و امریکا وجود دارد. اگر چنانچه دولت شما بر سر کار آید، شما با این قراردادها چه خواهید کرد؟]
    - این قراردادها برخلاف مصالح مملکت ما بوده است. یکی از جنایاتی که شاه به ما کرده، این است که اینطور قراردادهایی که برخلاف مصلحت ملت ما و مملکت ما بوده، کرده است. و ما برای کلیه قراردادهایی که برخلاف مصلحت ملت ما باشد، ارزشی قائل نیستیم. بله، اگر قراردادهایی باشد که انصاف در آن رعایت شده باشد و برای ما فایده هم‌
  • داشته باشد، آن قراردادها را تصحیح می‌کنیم.
    - [چه قراردادهایی مفید هستند و چه قراردادهایی مفید نیستند؟]
    - این مسئله‌ای نیست که من حالا بتوانم بگویم که چه قراردادهایی مفید است. آنچه که می‌دانیم این است که آن قراردادهایی که کرده‌اند و نفت ما را گرفته و در ازای آن اسلحه‌هایی که به هیچ وجه به درد ما نمی‌خورد داده‌اند، این قراردادهای مضری برای مملکت ماست. قراردادهای مفید این است که قراردادی بکنند که چیزهای مفید برای ایران را بدهند، چیزهایی که برای زراعت و صنعت ایران مفید است بدهند. اما چیزهایی که اصلاً برای ایران فایده‌ای ندارد، قراردادهای غیرمفید هستند.
    - [حضرتعالی راجع به پایگاه‌های نظامی صحبت کردید. آیا شما در صورت قدرت یافتن، خواهید خواست که این پایگاهها را ببندند و جمع کنند؟]
    - پایگاهها برخلاف مصلحت ما است. البته بعدها، کارشناسها باید در این امر نظر بدهند.
    - [آیا اخیراً از طرف امریکایی‌ها یا مقامات رسمی امریکا هیچ گونه تماسهایی با شما گرفته شده است؟]
    - خیر.
    - [آیا دولت امریکا کوشش می‌کند شما را نادیده بگیرد؟]
    - نمی‌دانم.
    - [به ما این جور گزارش داده‌اند که شما آن کسی را که بعداً بایستی از طرف شما برای ریاست دولت ایران کاندیدا شود، از حالا انتخاب کرده اید. آیا چنین است؟]
    - در نظر داریم که انتخاب کنیم.
    - [چند نفر هستند یا یک نفر؟]
    - چند نفر.
    - [آیا شما می‌گویید که دولت مورد نظر شما، از طریق خونریزیهای عظیمی، بخصوص در ماه آینده، روی کار آید؟]
    - خیر، ابداً ما خونریزی را میل نداریم. ما می‌خواهیم مطلب با مسالمت تمام بشود.