سخنرانی در جمع گروه پژوهشهای ملی و احتماعی (اراده الهی و وحدت ملی)
  •   سخنرانی
    زمان: 28 بهمن 1357 / 19 ربیع الاول 1399
    مکان: تهران، مدرسه علوی
    موضوع: عامل پیروزی، اراده الهی و وحدت ملت
    حضار: گروه پژوهشهای ملی - اجتماعی
    بسم الله الرحمن الرحیم
    عنایات الهی در انقلاب ایران
    من از آقایان تشکر می‌کنم که در این موقع حساس، همه احساس مسئولیت کردید. تا اینجا که مسائل رسیده است، رمز رسیدنش تا اینجا، وحدت همه جانبه ملت بود. اقشار ملت همه با هم بستگی پیدا کردند، و از مرکز تا دورافتاده ترین قصبات و دهات اینجا، تهران و سایر شهرها تا آخرین قصبات، تا آخرین دهات، هم صدا بودند. من در پاریس که بودم یک نفری که آشنا بود آمد گفت که من رفتم به دهات جاپلق (1) و بختیاری و آن حدود کمره (2) آن حدود؛ و بعضی از قرا را اسم برد، یعنی قلعه‌ای را اسم برد که این قلعه در نزدیک یک کوه واقع است و هیچ هم اطرافش [آبادی‌] نیست و من آنجا را دیده‌ام. گفت من در آن قلعه رفتم دیدم که در آن قلعه حرفها همان است که در مرکز هست و همان [شعارها] آن شخص گفت که در دهات اینجاها که رفتم، صبح که می‌شد، آن آقای دِه جلو می‌افتاد و دهاتیها دنبال او راهپیمایی می‌کردند، [تظاهرات‌] می‌کردند. رمز این پیروزی، این وحدت کلمه است و این وحدت کلمه را خدا ایجاد کرد. یعنی من نمی‌توانم تصور کنم که بشر بتواند یک ملت سی و چند میلیونی را در مدت کوتاهی اینطور همزبان بکند، هم قلب بکند که بچه دو - سه ساله زبان باز می‌کند و همین مسائل را می‌گوید، آن پیرمرد هشتاد ساله هم همین را می‌گوید. زن و مرد و بچه و صغیر و کبیر همه یک روال‌

  • حرکت کردند. این جز اراده الهی نمی‌شود باشد. و من هم از اول این معنا را چون احساس کرده بودم، امیدوار شده بودم به این نهضت؛ نهضتی که ملت به خواست خدا وحدت پیدا کرده است پیروز خواهد شد. رمز پیروزی همین وحدت کلمه بود و ما باید همین را حفظ کنیم. یعنی هرکس در هر مقامی که هست، من که یک طلبه هستم، آقایان که از علمای اعلام هستند، شما که از روشنفکران و متفکرین هستید، همه ما الآن مسئول هستیم برای آتیه این کشور.
    خونخواری سلاطین و بیدادگری دودمان پهلوی
    تا حالا ما دزدها را - یک مقدارشان را - بیرون کردیم یعنی آنهایی که جنایتکار بودند و مملکت ما را خراب کرده بودند، و شاید بدتر از آن جنگنده‌هایی بودند که به ممالک می‌زدند. آنها می‌آمدند و زود رد می‌شدند و می‌رفتند. اما ایران ما تقریباً بعد از اینکه زیر یوغ 2500 سال سلطنت بوده ... و همه سلاطین بی‌استثنا - تقریباً بی‌استثنا - مردم خونخواری بودند، حتی آنهایی که به عدالت معروفند. کسانی که اهل تاریخ هستند می‌دانند که همان «انوشیروان عادل» چه آدمی بوده است و چه آدم ظالمی بوده است.
    تا رسید نوبت به زمان دیکتاتوری رضاخان؛ و بعد از او هم بدتر از او این پسر که حقیقتاً خَلَف صدق او بود! اینها از مغول به ما بدتر کردند برای اینکه مغول به فرهنگ ما دیگر کار نداشت. مغول آمد یک چپاولی کرد و گذشت و رفت؛ بعد مردم مشغول شدند به کار خودشان. اینها پنجاه سال بر ما حکومت کردند، حکومت جابرانه کردند و همه [هستی‌] مان را از دست دادیم به واسطه آنها. پنجاه سال خرابکاری، آن هم با فریادهای «تمدن بزرگ»! پنجاه سال بی‌فرهنگی، آن هم با فریاد فرهنگ [مترقی‌]! پنجاه سال جنایت، آن هم با فریاد «عدالت اجتماعی»! پنجاه سال اختناق، آن هم با فریاد آزادی: «آزادزنان» و «آزادمردان»! اینها همه [حیثیت‌] ما را شکستند و از بین بردند. خزانه ما تهی شد از جواهرات ایران. یک مقدار آن را رضاخان برد، یک مقدار آن را این پسر برد. و اموال این ملت را برداشتند و بردند در خارجه، ویلاها درست کردند. عرض می‌کنم الآن‌
  • هم در آنجاها ویلاها دارند. در آن بانکها، خصوصاً بانک سوئیس، اینها زیاد از اموال ملت دارند. و ما ان شاء الله در آتیه نزدیکی بررسی در این امر را خواهیم کرد. و ان شاء الله خود او را می‌خواهیم. اگر تحویل ندادند، محاکمه غیابی می‌کنیم و اموالی که اینجا دارد مصادره می‌کنیم. اموالی که در بانکهای خارجی دارد، اموال آنها را هم توقیف می‌کنیم ان شاء الله.
    بسیج عمومی برای ساختن ایران
    در هر صورت، این مقداری که تا حالا شده است و به وحدت کلمه شده است، خیانتکارها و دزدها و خرابکارها را بیرون کردیم. برای ما الآن مملکتی گذاشتند، وارث مملکتی هستیم که نه یک فرهنگ مستقل مترقی دارد، نه یک ارتش مستقل دارد، نه یک کشاورزی دارد. کشاورزی را دیدید که به چه حالی درآوردند، و ایران را بازار قرار دادند برای جاهای دیگر. و همه چیزهای این مملکت تقریباً به هم ریخته است. الآن- از حالا به بعد- وقت ساختن این خرابه است. در وقت ساختن این خرابه، ما همه موظف هستیم. من که یک طلبه هستم موظفم، آقایان علمای اعلام در بلاد و مراجع موظفند، شما آقایان هم که اهل علم و جزء علما هستید شما هم موظف هستید، روشنفکرها هم موظف هستند؛ همه اقشار ملت [موظفند]. یعنی یک مسئله‌ای است که نه روحانیت به تنهایی می‌تواند، نه دولت به تنهایی می‌تواند، نه وکلای عدلیه می‌توانند، نه دادگستری می‌تواند؛ هیچ کس به تنهایی نمی‌تواند این کار را انجام بدهد. همین طوری که به تنهایی نمی‌شد رفع فساد کرد و ملت با هم شدند تا رفع فساد را تا حدودی کردند، و ان شاء الله می‌کنند.
    برای ساختن ایران هم همه ملت باید شرکت کنند: کشاورز در حد کشاورزی، زارع در حد زارع بودن، اهل صنعت در حد صانع بودن، و همه اقشار ملت، از دولت و غیردولت گرفته، اینها باید با هم همکاری بکنند و برادرانه دست به هم بدهند و این خرابه‌ای که برای ما گذاشتند از سر بسازند و آبادش کنند.
  • شکوفایی قیام لِلّه
    من از خدای تبارک و تعالی می‌خواهم که به همه شما، به همه ما توفیق خدمت بدهد. و عمده این است که یک قیام الهی باشد. و من احساس کردم که این آیه شریفه‌ای که دارد انَّما اعِظُکُمْ بِواحِدَةٍ انْ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی وَ فُرادی‌، (1) قیام باید للَّه باشد. خدای تبارک و تعالی می‌فرماید که یک موعظه من فقط دارم، فقط یک موعظه: آن این است که قیام کنید، نهضت کنید برای خدا. قیام وقتی برای خدا باشد [شکوفا می‌شود] من احساس کردم که این قیامی که ملت ایران کرد قیام برای خدا بود. برای اینکه شکوفا شد در آنها یک حالات نفسانی [دیده نمی‌شد] یک انسانیت در بین مردم شکوفایی پیدا کرد. و این نیست جز اینکه یک نحو ایمان بود، یک نحو خداپرستی بود، «خدا نمونه‌ای» بود.
    خیانتها و جنایتهای وصف ناشدنی
    در هر صورت باید همه ایمانمان را راسخ کنیم و اتکال به خدای تبارک و تعالی بکنیم، و با اتکال به خدای تبارک و تعالی نگذاریم از این به بعد اجانب در این مملکت دخالت بکنند، منافع ما را مفت و مجان ببرند؛ همین طوری که دیدید نفت ما را بردند و اگر چند سال دیگر این [شاه‌] مانده بود، همان طوری که خودش می‌گفت، دیگر نفت تمام می‌شد. در ازای آن به ما چه دادند؟ در ازای آن پایگاه درست کردند برای امریکا! یعنی هم نفت ما را بردند، هم به نفع آنها پایگاه درست کردند. وصف مصیبت ما زیاد است. و بعدها مطلعین، اشخاصی که اطلاع از حقایق دارند بعدها خواهند نوشت، در تاریخ خواهد ثبت شد؛ ما همه آن را اطلاع نداریم. آن چپاولهایی که اینها کردند، آن خیانتهایی که اینها کردند، ما نمی‌توانیم الآن شرح بدهیم. اطلاعش را هم نداریم. مطلعین کم کم خواهند اینها را گفت. در هر صورت از این به بعد ما احتیاج داریم که همه با هم باشیم برای خدای تبارک و تعالی با ایمان راسخ؛ همان طوری که ایمان راسخ ملت ما ابرقدرتها را کنار زد.

  • فراخوانی شاه فراری به ایران
    شما دیدید که اولی که این نهضت پیش آمد، امریکا با آن شدت دنبال اینکه خیر، من چه خواهم کرد! چه خواهم کرد! و دیگران، انگلستان هم همین طور؛ شوروی هم با ملایمت ولی واقعش هم همین بود؛ چین هم که همین طور بود. اینها همه اول آنطور کردند؛ بعد که ملت پافشاری کرد، کم کم اینها یکی یکی عقب زدند. به قدری عقب زدند که الآن این محمدرضا در رباط است! حالا نمی‌دانم کجاست. کسی راهش نمی‌دهد! ممالک یکی یکی می‌آیند می‌گویند ما نمی‌توانیم تو را حفظت کنیم! به اینجا رسید که راهش نمی‌دهند! ان شاء الله راهش ندهند. ما خودمان راهش می‌دهیم! بگذار بیاید و در یک محکمه عدلی محاکمه بشود و اموال مردم را بدهد. اول هم که آمد نباید بکشند او را، باید اموال را از او بگیرند؛ اموال مردم را بدهد. بعد هم اگر مجازاتْ قتل است، مجازاتش کنید. و هست حتماً! من از خدای تبارک و تعالی سلامت و توفیق همه آقایان را می‌خواهم؛ و امیدوارم که با هم - همه با هم - این کشتی غرق شده را نجات بدهند.
    والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته‌