سخنرانی در جمع پاسداران (هوشیاری ملی - خطر وابستگی اقتصادی)
  •   سخنرانی
    زمان: 7 دی 1358 / 8 صفر 1400
    مکان: قم
    موضوع: هوشیاری ملی در برابر توطئه‌ها - وابستگی اقتصادی و خطرهای آن
    حضار: پاسداران ساوه، کفن پوشان هنرجوی آمل، برادران و خواهران آذربایجانی، دانش آموزان دبیرستان پسرانه شیراز، اهالی دماوند و لنگرود
    بسم الله الرحمن الرحیم
    هوشیاری در برابر فتنه‌گری و خیانتکاری
    من در عین حال که نه وقتم مقتضی است نه حالم، لکن چون برادرها هم از ساوه و هم از آمل تشریف آوردند یکی دو جمله عرض می‌کنم. اول تشکر از اینکه این‌طور احساسات در شما زنده شده است و باقی است. و از خدا می‌خواهم که این احساسات محفوظ بماند که با محفوظ بودن این احساسات؛ احساسات اسلامی - ایمانی، امیدواریم که این نهضت به آخر برسد و بتوانیم یک حکومت عدل اسلامی به آن قدری که میسور ماست، در ایران موجود کنیم. و این بستگی به این دارد که جوانهای عزیز ما در هر جا هستند، در ساوه هستند، در آمل هستند، در هر جا که هستند بدانند که توطئه‌ها در کار است که نگذارند شما جوانها به رشد انسانی خودتان برسید و این کشور، یک کشور مستقل آزاد باشد.
    آنهایی که از این مملکت، از این کشور استفاده می‌بردند و همه منافع شما را می‌بردند و می‌خوردند و خرج عیاشیها می‌کردند، آنها باز مشغول توطئه هستند که نگذارند این کشور حال آرامش پیدا کند. و وقتی که آرامش پیدا نکند، نمی‌شود که اصلاحش کرد. و اگر اصلاح نشود ممکن است که باز به حالهای سابق برگردد. از این جهت باید با بیداری، همه جوانهای محترم عزیز با بیداری توجه داشته باشند که اینهایی که در بین جمعیتها می‌آیند و می‌خواهند با اظهار اسلامیت، با اظهار اینکه ما برای کشورمان دلسوز هستیم،
  • مانع بشوند از اینکه مردم کار بکنند، کشاورزها کشاورزی بکنند، کارخانه‌ها کار بکنند، اینها دوستان شما نیستند. اینها همانهایی هستند که می‌خواهند نگذارند مملکت شما، کشور شما مستقل بشود.
    خصوصاً در شمال که شما هستید این ریشه‌های فاسد زیاد است. باید با کمال توجه و با کمال دلسوزی برای کشور خودتان از این‌طور ریشه‌هایی که می‌آیند و نفاق افکنی می‌کنند یا مانع از کار می‌شوند یا سر و صدا درست می‌کنند جلوگیری کنید. خود جوانهای آنجا جلوگیری کنند، نگذارند. البته من نمی‌گویم درگیری و [دعوا، بلکه‌] اعراض کنید از ایشان. آنهایی که می‌آیند حرفهایی می‌زنند که از این حرفها تفرقه پیدا می‌شود، به آنها پشت کنید و اعراض کنید تا بروند سراغ کارشان.
    وابستگی اقتصادی، ضعف بزرگ ایران
    الآن آنهایی که منافعشان از بین رفته یا به خطر افتاده است، آنها به این زودی دست بردار نیستند از این کشور. آنها درصدد نقشه‌ها هستند که نگذارند یک حکومت مستقلی پیدا بشود. از اول هم در فکر این معنا بودند، منتها قدم به قدم شکست خوردند الحمدللَّه. و از این به بعد هم من امیدوارم که با حفظ وحدت خودتان و حفظ ایمان خودتان و توجه به خدا این راه را تا آخر برسانید. و ان شاء الله این جهت هم که باید کار بکنند، همه اقشار ملت امروز باید یک کاری انجام بدهند. بیکاری، کم کاری، به خلاف مسیر ملت است. امروز این کشور ما احتیاج به کار دارد. احتیاج دارد که همه قشرها در هر جا که هستند، مثلاً عمده کشاورزها کشاورزی را تقویت کنند که ما محتاج به دشمنهامان نباشیم در خوراکمان.
    آقا خیلی برای یک مملکت اسلامی این عیب است که در ارزاقش محتاج بشود به خارج که تهدیدشان کنند که ما نمی‌دهیم به شما دیگر (1). در صورتی که ایران زمین دارد الی ماشاء الله. آب هم دارد. برکات آسمانی هم هست. چرا باید محتاج به خارج باشیم؟

  • باید همت کنند.
    باید بنای بر این بگذارند که مستقل باشند در اقتصاد. وقتی یک ملتی بنای بر یک چیز گذاشت یعنی، همه آنها عازم شدند که ما دیگر بعد از این از دیگران چیزی نخریم، خودشان ایجاد می‌کنند، خودشان ارزاق خودشان را ایجاد می‌کنند.
    و من امیدوارم که همه‌تان موفق و مؤید باشید. و این قدرت ایمانی و قوه اجتماعی باقی باشد و همه با سلامت و سعادت باشید.