سخنرانی
زمان: 20 فروردین 1360 / 4 جمادی الثانی 1401
مکان: تهران، حسینیه جماران
موضوع: جنایات و ظلم‌های رژیم بعث عراق و لزوم قیام ملت عراق علیه این رژیم کافر
حضار: آقای حکیم، روحانیون مبارز عراق و مسلمانان رانده شده از عراق
بسم الله الرحمن الرحیم
گرفتاریهای ملت ایران و عراق از حزب کافر بعث
شهادت مرحوم آیت الله صدر (1) را به همه ملتهای مستضعف جهان و به مسلمین خاصتاً و به عراق و ایران بالاخص، تسلیت عرض می‌کنم.
برادرهای من، عزیزان ما که از اوطان خودتان آواره شدید، در این گرفتاریهای شما در طول حکومت بعث، ما هم مبتلا بودیم در ایران، و شما در عراق. ما در ایران گرفتار یک حکومت دیکتاتور خبیث (2) [بودیم‌] که با ملت ما آن کرد که مغول آن‌طور نکرد. علمای ما را تبعید و آواره از اوطان خودشان کرد و بعضی را شهید، (3) نساء ما را بی‌احترامی [کرد] و احترام آنها را از بین برد، جوانهای ما را در حبسها و در زجرها، حتی بعضی از آنها را چنانچه گفته‌اند در تاوه سرخ کردند و بعضی از آنها را پای آنها را اره کردند. روحانیون بسیاری از بلاد ما را از بلاد خودشان تبعید و در حبس نگه داشتند و با وضع فجیع به آنها اهانت و ظلم کردند. شما هم در طول [حکومت‌] این حزب فاجر کافر (4) مبتلا بودید و به همان نحو ابتلائاتی که ما داشتیم. جوانهای شما را، به جرم اینکه برای زیارت حضرت سیدالشهدا می‌رفتند، در بین راه گرفتند و با آنها آن‌طور سبعانه عمل کردند. علمای شما هم گرفتار این حزب فاجر فاسد بود. با مرحوم آیت الله حکیم‌