می‌گوید: بچه‌ام شهید شده است و گریه می‌کند، می‌گوید: نمی‌گذارند من بروم جبهه! یک همچه ملتی که نگرانی دیگر ندارد.
اسلام، عزیزتر از همه چیز
ماها تابع و پیرو آن مردانی هستیم که به حسب روایت، به حسب تاریخ، هرچه روز عاشورا سیدالشهدا - سلام الله علیه - به شهادت نزدیکتر می‌شد، افروخته‌تر می‌شد. جوانان او مسابقه می‌کردند برای اینکه شهید بشوند. همه هم می‌دانستند که بعد از چند ساعت دیگر شهیدند. مسابقه می‌کردند آنها؛ برای اینکه آنها می‌فهمیدند کجا می‌روند، آنها می‌فهمیدند برای چه آمده‌اند. آگاه بودند که ما آمده‌ایم ادای وظیفه خدایی را بکنیم، آمدیم اسلام را حفظ بکنیم. اسلام از همه چیز عزیزتر است. پیغمبر اسلام و تمام ذرّیه او و تمام پیروان او، اینها همه دنبال این بودند که اسلام را نگهش دارند. اسلام امانت خداست؛ امانتی است از جانب خدا. پیغمبر اسلام مکلف است که این امانت را حفظ کند و از روزی که این امانت رابه دست او دادند تا روزی که رحلت فرمودند، در تمام اوقات، دنبال همین مقصد بودند و هیچ روزی و هیچ آنی یک سستی - نعوذ بالله - به خودش راه نمی‌داد. اولیای ما هم همه این‌طور بودند. پیروان پیغمبر باید این‌جور باشند.
ما که ادعا داریم پیرو هستیم، ما که ادعا داریم که دنباله رو اولیا و انبیا هستیم، ما هم باید این‌طور باشیم. با لفظ که نمی‌شود، باید با قوّت پیش برویم و با قوّت با دشمن مقابله کنیم. دشمن ضعیف است، دشمن ضعیف شد. کارهایی است که دیگر اشخاصی که نمی‌توانند در صحنه وارد بشوند، انجام می‌دهند. ضعیف شدند اینها. ملت ایران قوی باشد و قوی هست. مصمم باشد و مصمم هست و به پیش برود و به پیش می‌رود و این اسلام را به همه عالم عرضه می‌کند. و افتخار برای ملت ایران است که از اینجا شروع به این مسئله می‌شود. از ایران این ندای الهی و این ندای پیغمبر اکرم به همه جا خواهد رفت. و ما مصممیم و ما همه فدای اسلام باید بشویم. عمده این است که ما حالا چه بکنیم؟ تکلیف چی هست؟