سخنرانی
زمان: صبح 17 دی 1362 / 3 ربیع الثانی 1404
مکان: تهران، جماران
موضوع: نقش صدا و سیما در ترویج اسلام و چهره ایران، و لزوم اصلاح برنامه‌های آن
حضار: اعضای شورای سرپرستی صدا و سیما
بسم اللّه الرحمن الرحیم
لزوم توجه به کیفیت و محتوای برنامه‌های صدا و سیما
من از اولی که انقلاب پیروز شد و این امور به آقایان واگذار شد، راجع به صدا و سیمای جمهوری اسلامی خیلی پافشاری داشتم که مسائلی که آنجا طرح می‌شود، و وضع آنجا یک وضعی باشد که خودش مروّج اسلام باشد. اول هم بدتر شلوغ بود، خیلی خیلی ناگوار بود. زمانی که قطب زاده (1) هم بود به ایشان من سفارش کردم که شما این موسیقی‌ها را بردارید، این چیزهایی که نمی‌توانید جدا کنید از هم، اصلش آن را نگذارید. ما یک کار حرامی را بکنیم که یک چیزی را می‌خواهیم نشان بدهیم، این صحیح نیست، ایشان یا نتوانست یا نخواست، نشد. بعدش هم که اشخاص آمدند مکرر گفتند، که به ایشان هم گفتم که باید اینطور باشد که این یک نمایشی از جمهوری اسلامی است، هم محتوای آن و هم کیفیت، در محتوا هم نواقصی بود، خیلی بهتر شده است، لکن باز هم اصل اینطور [مطلوب‌] نیست که نیست، مثلاً بعض امور که لازم است گفته بشود یا کم گفته می‌شود، یا گفته نمی‌شود. بعض امور که چندان لزومی ندارد خیلی تکرار می‌شود، این باید یک جوری باشد که این وضع [را] نداشته باشد. و همین‌طور بعضی از آنهایی که مثلاً تئاترهایش مبتذل است خیلی، تئاترهای تعزیه‌ای! من هر وقت باز می‌کنم ناراحت می‌شوم که اینها خیلی مبتذل درست کرده‌اند، تئاترهای متعارفشان اکثراً خوب است. امّا اینهایی که به صورت تعزیه‌ای درمی‌آورند اکثراً یک چیز مبتذلی است،