بلند می‌شود، از ایران هم بلند می‌شود، یک صداست، انسان می‌فهمد یک حلقوم است دارد این حرفها را می‌زند. اینهایی که اهل خود ایران هستند و رفتند بیرون، اینها با ملت خوب هستند؟ صلاح ملت را می‌بینند؟ آن که با عراق می‌سازد، صلاح ملت را می‌بیند؟
آن که با امریکا دوست است، صلاح ملت ما را می‌خواهد؟ خوب! ما می‌دانیم این جوری نیست اینها اصلاح کنند خودشان را. آن که می‌تواند، خودش را اصلاح کند، این قدر خباثت به خرج ندهد، اصلاح کند خودش را، یک قدر توجه کند به مسائل، توجه کند به حقایق اسلام، ببیند که پیغمبر در وقتی که مبعوث شد - یک نفر آدم، مخالفش همه - با پافشاری و استقامت کارش را راه انداخت. ملت ما که نمی‌ترسند. شما چند نفر نشسته‌اید آنجا می‌ترسید، هی القای ترس می‌کنید، القای رعب می‌کنید. کسانی که هیچ دخالت در هیچ چیز نداشتند، کسانی که آن روزی که انقلاب پیروز شد دنبال این بودند که برای خلاف انقلاب اسلحه جمع کنند، برای شکست انقلاب، آنهایی که نشسته‌اند و روابطشان را با امریکا محکم کرده‌اند - و از اول بود و حالا هم هست و خواهد بود - اینها توجه به این ندارند که با این اراجیفی که اینها دارند این ملت تغییر نمی‌کند.
پاسخگویی به فریاد استغاثه مسلمین
ما عالمگیری نمی‌خواهیم بکنیم که شما ما را می‌ترسانید که نمی‌شود عالم را گرفت.
ما می‌خواهیم به درد مسلمانها برسیم، توانستیم به دردشان برسیم، توانستیم؛ نتوانستیم، اجرش را داریم. ما می‌خواهیم به درد ملت عراق برسیم. این ملت عراق مظلوم که دارد خرد می‌شود زیرپای این ظالم و ظالمها، ما می‌خواهیم به درد اینها برسیم. مسلمان نباید به درد مسلمان برسد؟ اسلام حدود دارد؟ ما درد اینها را می‌خواهیم ببینیم چی است.
اینها فریاد «یا للمسلمین» دارند می‌زنند، ما جواب باید بدهیم. ملت عراق دارد خرد می‌شود زیر پای این خبیث. ما پیش خدا جواب باید بدهیم. ما دفاع داریم می‌کنیم از حق اسلام، ما دفاع داریم می‌کنیم از حق مسلمین. ما جنگ نمی‌خواهیم بکنیم، از اول هم‌