سخنرانی
زمان: 17 مهر 1357 / 6 ذی القعده 1398
مکان: پاریس، نوفل لوشاتو
موضوع: رژیم شاهنشاهی منشأ همه مفاسد- مژده پیروزی
حضار: دانشجویان و ایرانیان مقیم فرانسه و دیگر کشورها
بسم الله الرحمن الرحیم
از قراری که بعضیها می‌گفتند، مثل اینکه بعضی از آقایان آمده بودند اینجا و من نبودم و مثل اینکه قدری توهّم این را کردند که کسی دخالت داشته در این معنا؛ و اینطور نبوده است. مزاج من اولاً اقتضای اینکه خیلی بنشینم و اینجاها باشم ندارد. از جهتی جایی بیرون گرفته‌اند برای اینکه من استراحت کنم. امروز هم که شنیدم آقایان اینجا تشریف می‌آورند، از این جهت آمدم که خدمت آقایان برسم. من عادت به تشریفات ندارم که مثلاً بین من و کسی واسطه باشد، حجاب باشد. این خلاف ادب اسلام است. من در اختیار همه آقایان هستم به مقداری که قدرت داشته باشم. یکوقت هم، قدرت نیست از باب اینکه ماشاء الله شماها جوان هستید و ان شاء الله وقتی که به پیری رسیدید، آن وقت می‌دانید که آن اقتضائاتی که در جوانها هست، در پیر نیست. ما حالا دیگر نفسهای آخر است که می‌کشیم، و امیدواریم که بتوانیم همه‌مان خدمت کنیم به اسلام، خدمت کنیم به مسلمین، خدمت کنیم به وطن خودمان.
«انقلاب ایران»، برنامه‌ای الهی
الآن آشفته است ایران. آشفتگی‌ای که شاید در طول تاریخ یک همچو آشفتگی‌ای در ایران نبوده است. شما اگر تاریخ را ملاحظه کنید، بوده است انقلاباتی؛ بوده است چیزهایی؛ لکن به این صورت که ازآن طرف جنودِابلیسی به جان مردم بیفتند، وازآن طرف ملت کشته بدهد، جوان بدهدومقاومت کند [نبوده است‌]. الآن وضع ایران اینطوراست که هر جایش را که ملاحظه بکنید انقلاب است. باید گفت که انقلاب ایران. هرجا که بروید، در آنجا