سخنرانی
زمان: 5 آذر 1357 / 25 ذی الحجه 1398
مکان: پاریس، نوفل لوشاتو
موضوع: با سرنگونی شاه نه ایران تجزیه می‌شود و نه کمونیسم حاکم می‌گردد.
حضار: دانشجویان و ایرانیان مقیم خارج
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ به تهدید اشغال ایران توسط شوروی!
از جمله تشبثاتی که کردند برای حفظ شاه، این است که ایران هم مرز با شوروی است، چند صد کیلومتر هم مرزی دارند، و شاه است که ایران را حفظ کرده از تجاوز شوروی. اگر چنانچه شاه برود، به واسطه این هم مرزی که هست، ایران در دامن شوروی می‌افتد! و در کلمات خود ایشان هم مکرر هست که اگر چنانچه من نباشم ایران می‌شود ایرانستان! حالا ما باید حساب بکنیم ببینیم که آیا صحیح است این مطلب که الآن شاهْ مملکت ایران را از شر شوروی نگه داشته، و اگر ایشان بروند مملکت ایران به دامن شوروی می‌افتد یا صحیح نیست این؟ یک صحبت این است که، یک فرض این است که، یک فرض این است که اگر شاه برود شوروی مستقیماً حمله می‌کند به بلاد و ایران را می‌گیرد - یا لااقل آذربایجان را می‌گیرد؛ یک فرض این است که ما این فرض را باید حساب کنیم. یک فرض دیگر این است که اگر چنانچه شاه برود، به واسطه تحریکاتی که می‌کند شوروی، کمونیست داخلی آنجا را به دامن شوروی می‌اندازد. این هم باید ما حسابش را بکنیم ببینیم صحیح است یا نه.
تجربه‌ای از دوران اشغال ایران
اما فرض اول که شوروی حالا که حمله نکرده به ایران، قدرت شاه او را نگه داشت، جلوگیری کرده، این شاه اتکال به ملت دارد یا نه، بی اتکال به ملت همچو قدرتی دارد؟ اگر ادعا بکند که من اتکال به ملت دارم و این ملت است که می‌تواند، قدرت این را دارد