سخنرانی
زمان: 5 اسفند 1357 / 26 ربیع الاول 1399
مکان: تهران، مدرسه علوی
موضوع: روابط با قدرتها و دوَل همجوار
حضار: آقای ولادیمیر وینوگرادُف (سفیرکبیر اتحاد جماهیر شوروی سابق) و همراهان
بسم الله الرحمن الرحیم
قیام دینی
آنچه که الآن می‌گویم این است که من از اینکه رهبران شما یک همچو پیامی فرستاده‌اند محبت آمیز، تشکر می‌کنم.
ما در طول پنجاه و چند سال سلطنت غیرقانونی سلسله پهلوی مصیبتهای زیاد دیدیم. ما در تحت فشار این آدم، محمدرضا، و پدرش صدمات زیاد دیدیم. ملت ما از همه آزادیها محروم بود. کشور ما از استقلال صحیح محروم بود. ملت ما از این مظالم به جان آمد و قیام کرد- یک قیام اسلامی بزرگ- این قیام سیاسی فقط نبود؛ یک قیام دینی بزرگ بود که در آن ایمان مردم با همه مشکلاتی که در کار بود و با دست خالی با رژیمی که به واسطه پشتیبانی اجانب مجهز شده بود به جِهازات مدرن، مقابله کرد، و با ایمان و مشت غلبه کرد بر ابرقدرتها. و ما مصمم هستیم که تا آخر با کسانی که بخواهند در کشور ما مداخله‌ای بکنند مبارزه کنیم.
ارزش حیات در پرتو آزادی و استقلال
ما برای حیات زیر سلطه غیر، ارزش قائل نیستیم. ما ارزش حیات را به آزادی و استقلال می‌دانیم. دستورات مذهبی ما، که مترقی ترین دستورات است، راه ما را معین فرموده است. ما با آن دستورات و تحت رهبری بزرگمرد دنیا، محمد - صلی الله علیه و آله - با تمام قدرتهایی که بخواهند تجاوز کنند به مملکت ما، مبارزه خواهیم کرد. امروز مثل روزهای سابق نیست که یک نفر بر یک امت سلطه داشته باشد، و این یک نفر هم‌