سخنرانی
زمان: 11 صبح 15 اسفند 1357 / 7 ربیع الثانی 1399
مکان: قم، مدرسه فیضیه
موضوع: مسئولیتهای روحانیت در شرایط مختلف - مسئله رفراندم - بلای غربزدگی و خودباختگی
حضار: علما و روحانیون حوزه علمیه قم
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
انگیزه هجرت از نجف به پاریس
من با اینکه نه حالم مقتضی است و نه وقتم، مع ذلک چون شما آقایان که ان شاء الله بعدها به مقام رهبری اسلام و هدایت مسلمین نایل می‌شوید، حالا که چشمم به این وجوه کریمه افتاد، یک تنبهی لازم است عرض بکنم و آن اینکه در عین حال که همه آمال ما این است که احکام اسلام به آنطوری که هست در بین مسلمین پیاده بشود و اسلام به آنطوری که هست معرفی بشود و فقه اسلام تدریس بشود، تعلم بشود، حفظ بشود، که با حفظ احکام اسلام، اسلام محفوظ است و حفظ احکام اسلام بسته به وجود طبقه روحانیون سلام الله علیهم [است‌] در عین حال که مطلب این است، یک نکته‌ای است حالا، [و] آن نکته در نجف که من بودم، من هم یک طلبه‌ای بودم و به اندازه خودم مشغول بودم، برای آن نکته من دست برداشتم از درس و بحث و مطالعه و زیارت امام - علیه السلام - و حرکت کردم؛ نه حرکت برای پاریس بلکه حرکت برای کویت، و از کویت به سوریه بنا داشتم لکن قضایا طوری شد که خدا خواست و رفتم به پاریس. و در آنجا البته بهتر شد؛ یعنی اگر در لبنان بودیم یا در سوریه بودیم، حالا باز آنجا بودیم و شما هم اینجا و شاه هم آنجا. لکن این سفر یک سفر با برکتی بود. در عین حالی که در یک مملکت غیر مُسْلم بود. آن نکته این بود که فقه و درس و بحث برای حفظ اسلام است.