سخنرانی در جمع پیشاهنگان در مورد ادامه نهضت تا تحقق حکومت اسلامی
  •   سخنرانی
    زمان: 30: 5 بعدازظهر 24 اسفند 1357 / 16 ربیع الثانی 1399
    مکان: قم، مدرسه فیضیه
    موضوع: ادامه نهضت تا تحقق حکومت اسلامی
    مناسبت: در آستانه رأی گیری برای جمهوری اسلامی
    حضار: دو هزار تن از نمایندگان پیشاهنگان تهران و شهرستانهای استان مرکزی، به همراه سرپرستان و مربیان
    [بسم الله الرحمن الرحیم‌]
    کوشش برای قطع ایادی استعمار
    شما عزیزان می‌دانید که ملت ما در این پنجاه و چند سال با چه مصایبی مواجه بود. ملت ما در زیر یوغ استعمار و چکمه‌های پلید عمال استعمار جان داد. این آخر هم که می‌خواست از اینجا برود، جوانهای ما را به خاک و خون کشیدند و رفتند، تمام ذخایر ما را بردند.
    جنایتکاران فرار کردند و بعضی از آنها به سزای اعمال خودشان رسیدند و بعضی دیگر می‌رسند؛ ما عجالتاً نصف راه را رفته ایم و نصف دیگر باقی است. باید بدانید که اگر خدای نخواسته سستی بشود و یا تردیدی در این نهضت بشود، ممکن است که ایادی پلید استعمار به رنگ دیگر بر ما تسلط پیدا کنند. با فرم دیگر مقاصد شوم خودشان را انجام دهند. ما موظفیم که نگذاریم این نهضت فرونشین بکند. ما موظفیم که تا وقتی که حکومت جمهوری اسلامی بپا شود، نهضتمان را حفظ کنیم. شوری که در ملت هست، نگذاریم به سستی بگراید. شما عزیزان باید شور خودتان را حفظ کنید؛ نهضت خودتان را حفظ کنید. ملت ایران باید رمزی را که دیده است برای جلوگیری از مقاصد شوم استعمار و قطع ایادی آنها، که - آن رمز، وحدت کلمه و اتکال به خدای متعال بود - حفظ کند؛ با حفظ این رمز می‌توانید بر مشکلات غلبه کنید.
  • لزوم پشتیبانی از دولت در حل مشکلات
    مشکلات ما زیاد است؛ مشکلات دولت اسلامی زیاد است. نباید توقع داشته باشید که بر این مشکلات به این زودی بتوانیم غلبه کنیم. باید همه ملت کمک کند به دولت اسلامی؛ باید همه همرأی و هم صدا باشند با دولت اسلامی؛ دولت اسلامی را همراهی کنند، پشتیبانی کنند، تا بتواند بر مشکلات غلبه کند. مشکلات یکی و دوتا نیست؛ مشکلات زیاد است؛ اقتصاد ما ورشکسته است؛ باید به این اقتصاد کمک کنیم، اقتصاد سالم به دست بیاوریم. باید کشاورزها به کشاورزی خودشان ادامه بدهند؛ کشاورزی در آن چیزهایی که غذای ملت است. کشاورزی در گندم، در جو، در برنج و امثال آنها. از کشاورزیهای دیگر و از بذر چیزهای دیگر، حتی الامکان خودداری کنند که ما محتاج به خارج نباشیم. مملکت ما قوه این را دارد که صادر کند و صادر می‌کرده است. در این چند سال اینها به اسم «انقلاب سفید» مملکت ما را به عقب راندند، فرهنگ ما را هم به عقب راندند؛ زراعت ما را هم خراب کردند؛ کشاورزی ما را هم به عقب راندند. باید همه با هم، دست به دست هم یکصدا، این خرابه را آباد کنیم. اگر چنانچه سستی کنیم ممکن است که به حال اول، به مسائل و مصایب سابق مبتلا بشویم. باید همه هم صدا و همرأی [باشیم‌] و همبستگی داشته باشیم. بدانیم که رمز پیروزی ما، همین وحدت کلمه و اتکال به خدای متعال بود. کسانی که در بین مردم افتاده‌اند و تفرقه ایجاد می‌کنند و کارشکنی می‌کنند در کار دولت؛ تفرقه ایجاد می‌کنند؛ اینها بدانند که این خدمت به استعمار است؛ دانسته یا ندانسته. اگر خدای نخواسته دانسته باشد، خیانت است و اگر ندانسته باشد، بدانند و این جهالت را رفع کنند از خودشان. هر روز یک صدایی در نیاورند؛ مردم را متفرق نکنند؛ جناحها را از هم جدا نکنند. باید همه ما با هم باشیم؛ همه ما هم صدا باشیم؛ همه ما یک مقصد داشته باشیم.
    تقویت اسلام در رأی دادن به جمهوری اسلامی
    ما که مصلحت اسلام و مسلمین را می‌خواهیم؛ ما که مصلحت کشور خودمان را
  • می‌خواهیم؛ ما که می‌خواهیم دست اجانب کوتاه بشود، رأی بدهیم به جمهوری اسلام همه با هم؛ همه اقشار ملت با هم به جمهوری اسلام رأی بدهیم: جمهوری اسلام، نه یک حرف کم و نه یک حرف زیاد. خود من این رأی را می‌دهم؛ از شما هم تقاضا دارم که همین رأی را بدهید؛ و کسان دیگر هم آزادند که رأی بدهند، هر طوری که می‌خواهند رأی بدهند، لیکن کسانی که علاقه به اسلام دارند، علاقه به کشور خودشان دارند؛ احراز این را کرده‌اند که اسلام برای آنها سعادت است، هم سعادت دنیاست و هم سعادت آخرت، آنها خوب است فکر کنند؛ و من از آنها تقاضا می‌کنم که رأی بدهند به جمهوری اسلامی. اسلام را تقویت کنند؛ مملکت اسلامی را تقویت کنند، حکومت اسلامی را تقویت کنند و اینقدر عجله نکنند راجع به اصلاحات امور؛ کارْ بسیار مشکل است؛ نه دولت به تنهایی می‌تواند اصلاح امور را بکند؛ نه اقشار ملت بعضی‌شان، می‌توانند انجام بدهند؛ مسئله‌ای است که همه باید با هم انجام بدهیم.
    من امید دارم که اگر جمهوری اسلامی در ایران مستقر شود، مقاصد اسلام انجام بگیرد، بتوانیم همه مقاصد اسلام را انجام بدهیم؛ البته محتاج بتدریج است؛ محتاج به گذراندن وقت است. الآن هم دولت مشغول است لیکن کارْ زیاد است. باید ما مهلت بدهیم به دولت تا مشکلات را رفع کند؛ تا آنکه بتوانند اینها بر این مشکلات زیاد، تسلط پیدا بکنند. من از خدای تبارک و تعالی سعادت ملتهای اسلام، خصوصاً ملت ایران را می‌خواهم، و سعادت شما جوانان برومند را از خدای تبارک و تعالی می‌خواهم.
    والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته‌