تلگراف
زمان: 2 تیر 1354 / 13 جمادی الثانی 1395
مکان: نجف
مناسبت: اخراج روحانیون ایرانی از عراق
مخاطب: احمدحسن البکر (رئیس جمهوری وقت عراق)
بسم الله الرحمن الرحیم
حضرت آقای رئیس جمهور
پس از اهدای سلام با آنکه مأمورین رسمی وعده تجدید اقامه علمای اعلام و محصلین حوزه علمیه را کراراً داده‌اند و علاقه شما را به حوزه‌های علمیه و علمای دین ابلاغ کرده‌اند، اخیراً به طور ناگهان و اسف آوری در خیابانها و بازارها متعرض اهل علم شده و با وضع اسفناکی آنها را جلب نموده و به آنها ابلاغ نموده‌اند که در یک هفته بروند برای خروجی.
اینجانب با آنکه بنا نداشتم مزاحم شوم لکن احساس وظیفه می‌کنم و نظر شما را به تلگرافی که در 4 ذی القعده 1391 نموده و مصالح را تذکر داده‌ام جلب می‌کنم و اکنون نیز حسب وظیفه تذکر می‌دهم که مصلحت نیست حوزه بیش از یک هزار ساله نجف اشرف که برای فقه اسلام تشکیل شده و در قلع فسادهای اخلاقی و اجتماعی اثر بسزا دارد، در زمان ریاست شما منقرض شود؛ مصلحت نیست بیش از یک هزار نفر رجال علم، آزرده خاطر، به این نحو از مملکت شما رانده شوند و در بلاد منتشر شوند؛ مصلحت نیست که مراجع عظام و مشایخ محترم که دنبال این تسفیر (1) ممکن است هجرت کنند، از مملکت شما با این کیفیت خارج شوند.
خاطر شریف مستحضر است که فقهای اسلام و مراجع عظام چه منزلتی در قلوب مسلمین دارند. مصلحت نیست قلوب ملتها را در این زمان از دولت خود برنجانید و راه را