بیانات
زمان: 10 صبح 25 اردیبهشت 1358 / 18 جمادی الثانی 1399
مکان: قم
موضوع: انسانهای سعادتمند
مناسبت: تبریک استقرار جمهوری اسلامی و تسلیت شهادت استاد مطهری
حضار: اعضای جامعه معلولین (1)
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
بهره مندی و زیانمندی از دید اسلام
وَالْعَصْرِ إنَّ الإِنسانَ لَفِی خُسرٍ الَّا الَّذینَ امَنُوا و عَمِلوا الصالِحاتِ و تَوَاصَوا بِالْحَقِّ و تَوَاصَوا بِالصَّبرِ. (2) همه انسانها در خسرانند مگر آن طایفه‌ای که مؤمن باشند و عمل صالح داشته باشند و مردم را، ملت را، به صبر دعوت کنند و به حق دعوت کنند. در این استثنا، این نیست که، مگر کسی چشمش این نباشد یا مگر کسی دستش؛ نه، همه در خُسْرند، الّا الَّذینَ امَنُوا. اصلاً در اسلام جسم مطرح نیست، بدن مطرح نیست؛ روح مطرح است، ایمان مطرح است. شما بچه‌ها، که مثل فرزندان من هستید، از اینکه پای شما [معیوب‌] است، هیچ غصه نخورید. آنکه میزان انسانیت است، به حَسَبِ همین آیه‌ای که شما خواندید، آنچه میزان سعادت است همین است که انسان مؤمن باشد و صبر داشته باشد و دیگران را به صبر وادار کند و حق بگوید و دیگران را به حق گفتن وادار کند. وقتی ایمان دارید و صبر دارید و دیگران را به صبر وادار می‌کنید و به حق وادار می‌کنید، شما سعادتمندید. آنهایی که همه چیز دنیا را دارند، هم سلامت بدن دارند، هم مادیاتشان (3) تأمین است، لکن ایمان ندارند، اینها