سخنرانی
زمان: 13 شهریور 1358 / 12 شوال 1399
مکان: قم
موضوع: تلاش جمهوری اسلامی برای بازسازی و آبادانی مناطق محروم
حضار: روحانیون ترکمن صحرا (1)
بسم الله الرحمن الرحیم
یکی از برکات این نهضت، اجتماع علمای این حدود، و آن حدود، علمای تشیع و علمای تسنن در زیر یک سقف، یک سقف کوچک، تا مسائلی که ما داریم - و خلاف آن مسائل دارد تبلیغ می‌شود - به گوش آقایان برسد.
دیروز - چنانچه من قبلاً هم اعلام کردم، شاید هم شنیده باشید - یک تلگرافی با امضای هیجده نفر از ائمه جماعت مهاباد یا مهاباد و اطراف و رونوشت به 15 نفر از مقامات آمد، و در آن این بود که ما اهالی کردستان در این نهضت شریک بودیم و زحمت کشیدیم و حالا اشخاصی ذهن شما را مُشوَّش کردند و نسبت به اهالی کردستان بدبین کردند و شما، همه ایرانیها را بر ضد کردستان بسیج کردید! خوب، من می‌دانم که علمای آنجا یک همچو چیزی نمی‌گویند. این یک مطلبی است که یا ائمه جماعت را اسمشان را نوشته‌اند، آنها هم بی‌اطلاع‌اند. یا با سرنیزه رفتند آنجا گفتند باید این را امضا کنید، و نمی‌توانستند نکنند.
ما می‌خواستیم ببینیم که علمای کردستان و اهالی کردستان و علمای سایر بلاد ما که برادران ما هستند و اهل سنت هستند، تا حالا چه مطلبی دیدند، در این پنج - شش ماهی که جمهوری اسلامی هست، که نسبت به کردستان، بلوچستان، سیستان، سایر جاها، یک عملی شده باشد که برخلاف باشد، برخلاف مصالح آنها باشد؟ یا یک امتیازی در این